ันแน่
เถาเหยียนเหยียนที่กำลังอ่านนิยายอยู่ก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน
“อย่างแรก ฉันมั่นใจว่าคนที่ติดต่อกับคัตสึโร่นะเป็นพวกหัวขโมยสามคนนั้น แต่ทำไมจดหมายฉบับที่สามของพวกเขาถึงเปลี่ยนท่าทีกะทันหัน ถึงขั้นอวยพรให้คัตสึโร่ยืนหยัดในความฝันเส้นทางดนตรี แถมน้ำเสียงยังเต็มไปด้วยความเคารพแบบนั้นอีก?”
ในหนังสือยังไม่อธิบายตรงนี้ เวลาผ่านไปอีกแปดปี คัตสึโร่ก็ยังไม่ประสบความสำเร็จทางดนตรีเท่าไรนัก แต่ก็ได้รับคำเชิญให้ไปแสดงอยู่บ้างเป็นครั้งคราว
เช่นในวันนี้ คัตสึโร่ได้รับเชิญไปแสดงที่สถานสงเคราะห์เด็กที่ชื่อว่า มารุโคเอ็น
ใครจะรู้ว่าวันนั้นสถานสงเคราะห์เด็กจะเกิดไฟไหม้ขึ้นกะทันหัน
คัตสึโร่พุ่งเข้าไปช่วยเด็กชายคนหนึ่งออกมาได้ แต่ตัวเองกลับติดอยู่ข้างใน ล้มลงท่ามกลางเปลวเพลิงที่โหมกระหน่ำ
ขณะนั้นเอง ทันใดนั้นคัตสึโร่ก็คิดถึงจดหมายนั้นขึ้นมา หรือว่านี่จะหมายถึงการให้เขายืนหยัดในความฝันด้านดนตรีจนถึงวินาทีสุดท้ายของชีวิต?
ท่ามกลางกองเพลิง คัตสึโร่สิ้นใจ เขาคือวีรบุรุษ
เถาเหยียนเหยียนอ่านมาถึงตรงนี้ก็รู้สึกจุกแน่นในลำคอ ที่แท้หัวขโมยสามคนนั้นรู้ชะตาของคัตสึโร่ล่วงหน้าแล้ว
หลายปีให้หลัง มีนักร้องหญิงผู้โด่งดังคนหนึ่งจัดคอนเสิร์ตครั้งยิ่งใหญ่ขึ้นและเพลงสุดท้ายก็กำลังจะเริ่มแสดง
บนเวที นักร้องหญิงพูดด้วยเสียงสะอื้นว่า
“เพลงนี้คือเพลงแจ้งเกิดของฉัน แต่ความหมายของมันลึกซึ้งยิ่งกว่านั้น ผู้แต่งเพลงนี้ เขาคือผู
