จดหมายฉบับที่สาม ยอมรับคำวิจารณ์จากอีกฝ่ายและบอกว่าเขาตัดสินใจจะกลับไปสืบทอดกิจการของครอบครัว
แต่อย่างน้อยก่อนหน้านั้น เขาหวังว่าจะได้เจอคนที่ตอบจดหมายสักครั้ง
เห็นได้ชัดว่า คัตสึโร่ไม่มีโอกาสได้พบกับอีกฝ่าย คืนนั้นเขานั่งอยู่หน้าร้านชำ หยิบฮาร์โมนิก้าขึ้นมาเป่า บทเพลงนี้ชื่อว่า ‘เกิดใหม่’ ซึ่งยังไม่มีเนื้อร้อง และเป็นผลงานที่คัตสึโร่พอใจที่สุด
ไม่กี่วันหลังจากนั้น คัตสึโร่กลับมาถึงบ้านก็พบว่าพ่อป่วย เขาดูแลพ่ออยู่ข้างเตียง พลางคิดว่าพ่อคอยเป็นกำลังใจให้เขาทำดนตรีมาตลอด ใจที่เคยหวั่นไหวกลับมั่นคงขึ้นมาอีกครั้ง
ฉันจะยืนหยัดในความฝันด้านดนตรีของตัวเองให้ได้! เพราะนี่ไม่ใช่แค่ความฝันของคัตสึโร่คนเดียว แต่เป็นความฝันของครอบครัวด้วย ถ้าเขาละทิ้งดนตรี พ่อก็คงจะเสียใจมาก
ไม่นานหลังจากนั้น ในที่สุดคัตสึโร่ก็ได้รับจดหมายฉบับที่สาม แต่กลับต้องตกตะลึงเมื่อท่าทีของอีกฝ่ายเปลี่ยนไปแบบหนึ่งร้อยแปดสิบองศา! ในจดหมายเขียนไว้ว่า
‘คุณนักดนตรีแห่งร้านขายปลาผู้เคารพ ผมได้อ่านจดหมายฉบับที่สามของคุณแล้ว ต้องขออภัยที่ไม่สามารถพบคุณได้ แต่ความมุ่งมั่นในดนตรีของคุณจะไม่สูญเปล่าแน่นอน จะมีใครสักคนที่ได้รับการเยียวยาจากเพลงของคุณ และผลงานที่คุณสร้างขึ้นจะถูกส่งต่อไปตลอดกาล ขอให้คุณศรัทธาในสิ่งนี้ไปจนถึงวินาทีสุดท้ายของชีวิต’
ในตอนนั้น คัตสึโร่ยังไม่เข้าใจว่ายืนหยัดจนถึงวินาทีสุดท้ายของชีวิตหมายความว่าอย่างไรก
