ด็กแห่งนี้ทันที
หลายปีผ่านไปลูกหมาหลงทางก็มีบริษัทของตัวเองแล้ว เธอกลายเป็นนักธุรกิจหญิงที่ประสบความสำเร็จอย่างมาก
และความปรารถนาที่อยากจะช่วยสถานสงเคราะห์เด็กมารุโคเอ็นก็ยิ่งแน่วแน่ขึ้น
ทว่า ผู้อำนวยการคนเก่าของสถานสงเคราะห์เด็กได้เสียชีวิตไปแล้ว คนที่รับหน้าที่รักษาการอยู่ตอนนี้กลับเป็นคนที่ฉ้อโกงกินส่วนต่างเข้ากระเป๋าตัวเอง เธอจึงอยากเข้ามาดูแลสถานสงเคราะห์เด็กนี้แทน
รักษาการผู้อำนวยการคนนั้นจึงเริ่มปล่อยข่าวลือออกไปว่านักธุรกิจหญิงคนนี้ต้องการทำลายสถานสงเคราะห์เด็กของเรา เพื่อเปลี่ยนให้กลายเป็นโรงแรม
ข่าวลือนี้ทำให้เด็กๆ ในสถานสงเคราะห์ต่างพากันรังเกียจเธอเมื่อพบหน้า
หมดหนทาง นักธุรกิจหญิงตัดสินใจพักความคิดนั้นไว้ก่อนชั่วคราว
แต่จู่ๆ เธอก็เห็นหลานชายของคุณปู่นามิยะโพสต์ประกาศในอินเทอร์เน็ตว่า วันที่สิบสามกันยายน ร้านชำนามิยะจะเปิดตู้รับจดหมายอีกครั้ง
วันที่สิบสามกันยายนงั้นหรือ? เมื่อหลายปีก่อน เธอประสบความสำเร็จจนถึงทุกวันนี้ได้ก็เพราะคำแนะนำจาก ‘คุณนามิยะ’
เธอจึงอยากเขียนจดหมายขอบคุณหย่อนลงไปในร้านขายของชำ!
ด้วยเหตุนี้ คืนวันที่สิบสองกันยายน นักธุรกิจหญิงแวะกลับบ้านก่อนหนึ่งรอบ
จากนั้นก็ตั้งใจจะออกไปส่งจดหมาย แต่กลับไม่คาดคิดเลยว่าจะมีขโมยสามคนบุกเข้ามาปล้นบ้าน
ขโมยทั้งสามคนปิดตาเธอไว้แล้วถามด้วยน้ำเสียงโกรธจัดว่า
“เธอจะขายสถานสงเคราะห์เด็กนั่นใช่ไหม?”
“ไม่ใช่ระ! ฉันจะทำอย่าง
