นั้นได้ยังไง…”
เธอรีบอธิบาย แต่ขโมยทั้งสามไม่เชื่อ โยนเธอทิ้งไว้ในบ้าน แล้วคว้ากระเป๋าของเธอหลบหนีไป
แต่พอวิ่งออกมาข้างนอกก็พบว่า รถเสีย!
จนปัญญาแล้ว ทั้งสามจึงหนีเข้าไปหลบในบ้านร้างหลังหนึ่ง
เมื่ออ่านมาถึงตรงนี้ นิยายก็ใกล้จบแล้ว เวลานี้เถาเหยียนเหยียนกลับช็อกจนพูดไม่ออก จ้องมองตัวอักษรนี้อย่างเหม่อลอย!
ขโมยสามคน? บุกปล้นบ้าน? รถเสีย? นี่มันไม่ใช่จุดเริ่มต้นของนิยายหรอกเหรอ!
ตอนจบของนิยายกลับกลายเป็นจุดเริ่มต้นของนิยาย!?
เส้นเวลาบรรจบ อดีตและปัจจุบันเชื่อมเข้าหากัน!
ที่แท้หัวขโมยสามคนที่บุกเข้ามาปล้นบ้านก็คือแก๊งอัตสึยะสามคน!
ที่แท้พวกเขาปล้นนักธุรกิจหญิงก็เพราะเชื่อข่าวใส่ร้ายจากรักษาการผู้อำนวยการ!
ที่แท้นักธุรกิจหญิงประสบความสำเร็จได้ก็เพราะเมื่อหลายปีก่อนเธอได้รับคำแนะนำผ่านจดหมายจากแก๊งอัตสึยะทั้งสาม!
เป็นวัฏจักร! เรื่องราวทั้งหมดคือวงจร! ขาดส่วนใดส่วนหนึ่งไป เรื่องนี้ก็จะไม่สมบูรณ์!
และเวลานี้ หัวขโมยทั้งสามยังไม่รู้เลยว่าพวกเขาคือจุดเริ่มต้นของวัฏจักร…
“ปู่เยโหวที่น่ากลัว!”
ก่อนหน้านี้เถาเหยียนเหยียนแค่รู้สึกชื่นชมปู่เยโหวที่สามารถควบคุมเส้นเวลาได้อย่างแนบเนียน และผูกเรื่องราวที่ดูเหมือนไม่เกี่ยวกันให้เชื่อมโยงถึงกันได้
แต่ตอนนี้ เถาเหยียนเหยียนไม่ได้แค่ชื่นชมแต่ถึงขั้นตะลึงงันเลยทีเดียว เพราะเรื่องราวทั้งหมดประกอบเข้าด้วยกันกลายเป็นวัฏจักร!
ประหนึ่งวงกลมที่สมบูรณ์แบบ! จะบอ
