กว่าไม่มีจุดเริ่มหรือจุดจบก็ได้ หรือจะบอกว่าจุดเริ่มคือจุดจบก็ไม่ผิด!
กลับมาที่เนื้อหาในหนังสือ ค่ำคืนค่อยๆ ล่วงเลยไป ทั้งสามเริ่มถอนหายใจด้วยความรู้สึกหลากหลาย
“นี่เป็นค่ำคืนที่มีความหมายที่สุดในชีวิตฉันเลย”
“ไม่คิดเลยว่าคนอย่างพวกเราจะให้คำแนะนำเรื่องชีวิตกับคนอื่นได้เหมือนกัน”
“เหอะ” อัตสึยะหัวเราะเยาะ “ได้เงินไหมละ”
ในบรรดาหัวขโมยทั้งสาม อัตสึยะเป็นคนที่อารมณ์ร้ายที่สุด เขาไม่ได้อ่อนไหวเหมือนเพื่อนอีกสองคน แม้จะเป็นพวกปากแข็งใจอ่อนก็ตาม
ขณะนั้น ทั้งสามพูดคุยถึงเหตุการณ์ในคืนนี้
“ว่าแต่ ผู้หญิงที่เราปล้นมาชื่ออะไรนะ?”
“เธอเป็นนักธุรกิจหญิง ในกระเป๋าน่าจะมีนามบัตรบ้างแหละ”
ทั้งสามจึงหยิบกระเป๋าของนักธุรกิจหญิงคนนั้นมาดู แต่หาเท่าไรก็ไม่เจอนามบัตร เจอเพียงจดหมายฉบับหนึ่งในกระเป๋า
จดหมาย? คืนนี้ช่างมีโชคชะตาผูกพันกับจดหมายซะเหลือเกิน แม้แต่ในกระเป๋าที่ปล้นมาก็ยังมีจดหมาย
ทั้งสามคนเปิดจดหมายด้วยความสงสัยใครรู้ แต่พอได้อ่านเนื้อหาข้างในก็ถึงกับช็อก!
‘ถึงร้านชำนามิยะ คุณยังจำได้ไหม? ฉันคือ ‘ลูกหมาหลงทาง’ ที่เขียนจดหมายมาหาคุณในช่วงฤดูร้อนปี 1980 คำทำนายเกี่ยวกับอนาคตของคุณเป็นจริงทั้งหมด ฉันขอบคุณคุณจากใจจริง หากไม่มีคำแนะนำของคุณก็คงไม่มีฉันในวันนี้ คุณคือผู้มีพระคุณตลอดกาลของฉัน บนเว็บไซต์บอกว่าวันนี้เป็นวันครบรอบ 33 ปีของการจากไปของคุณ ตอนที่ฉันเขียนจดหมายหาคุณคือเมื่อ 32 ปีก่อน แบ
