ตื่นเต้น
กลางเวที แสงไฟรวมตัวส่องลงมา จางซีหยางกวาดตามองไปรอบฮอลล์
ขณะถือไมโครโฟนอยู่ในมือ ตอนที่หลายคนคิดว่าเขาจะพูดอะไรบางอย่าง
เขากลับพูดเพียงแค่สามคำอย่างเรียบง่ายว่า
“ดอกไม้ไฟ”
พูดจบ จางซีหยางก็พยักหน้าให้วงดนตรีสด เป็นสัญญาณให้เริ่มได้
จนกระทั่งเสียงอินโทรดังขึ้น หน้าจอและจอใหญ่ด้านหลังเวทีก็ปรากฏข้อความข้อมูลเพลงขึ้นมา
ทุกคนถึงได้รู้ว่า ‘ดอกไม้ไฟ’ ที่จางซีหยางเพิ่งกล่าวไปเมื่อครู่นั้นคือชื่อเพลงที่เขาจะรร้อง
ชื่อเพลง: ดอกไม้ไฟ
เนื้อร้อง: ไปตี้
ทำนอง: ไปตี้
เรียบเรียง: ไปตี้
ขับรร้อง: จางซีหยาง
แสงไฟส่องสะท้อนดวงตาของจางซีหยางเปล่งประกายแวววาว
ส่วนหลินจือไปที่นั่งอยู่ในที่นั่งผู้ชมก็มองไปยังเวทีไม่ละสายตา
ฟังเสียงอินโทรเพลงที่ค่อยๆ เปลี่ยนจากนุ่มนวลเป็นจังหวะกลองที่เข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ
ตึกๆๆๆๆๆ เหมือนกำลังเคาะลงบนหัวใจ
สีหน้าของผู้ชมดูแปลกใจเล็กน้อย ผู้ชมทางโทรทัศน์ก็ตะลึงไปเช่นกัน
ส่วนคนในวงการถึงกับสะดุ้งในใจ สไตล์การเรียบเรียงเพลงนี้ดูเหมือนจะแตกต่างจากผลงานก่อนๆ ของไปตี้
ในแนวเพลงของไปตี้ ทำไมถึงได้มีจังหวะกลองที่ดังยาวแบบนี้ในอินโทรได้… แปลกๆ
แสงไฟเคลื่อนไหวไปมา จางซีหยางเงยหน้าขึ้นเบาๆ น้ำเสียงทรงพลังแต่แฝงด้วยความแหบพร่าเล็กน้อย
เนื้อรร้องของท่อนหลักปรากฏขึ้นบนจอใหญ่ และดังกระหึ่มก้องไปทั้งฮอลล์และบ้านของผู้ชมทางทีวี
“นี่คือการแสดงที่ไร้บทสรุป
รวมความไร้สาระและความบ้าคลั
