นีโทรทัศน์เสินฮว่า และสถานีโทรทัศน์เทียนกวง
แต่ขนาด ‘I Am a Singer’ ของเสินฮว่าเอ็นเตอร์เทนเมนต์
ยังไม่ได้ออกฉายในสถานีโทรทัศน์เสินฮว่าเลยด้วยซ้ำ
แน่นอนว่านี่ก็เป็นปัญหาภายในของเสินฮว่าเอ็นเตอร์เทนเมนต์เอง
ตอนแรกบริษัทก็ไม่คิดว่า ‘I Am a Singer’ จะโด่งดังเป็นปรากฏการณ์ถึงขนาดนี้
ที่สำคัญคือ ช่วงไพรม์ไทม์ของสถานีโทรทัศน์เสินฮว่าทุกคืน
มีรายการวาไรตี้รายการหนึ่งออกอากาศอยู่แล้ว ทั้งยังฮิตมากทีเดียว
จะให้ถอดออกแล้วเอา ‘I Am a Singer’ มาใส่แทนดื้อๆ ก็คงไม่ไหว
เหมือนกับมีละครเรื่องหนึ่งที่ดังมาก คุณคงไม่สามารถถอดเรื่องที่กำลังดังอยู่ออกทันที
เพราะมีอีกเรื่องที่ดังกว่าใช่ไหมละ? เขายังไม่ฉายจบเลย
แต่น่าเซินมองเห็นอนาคตอันรุ่งโรจน์ของ ‘I Love Lyrics’ มานานแล้วจึงเตรียมตัวไว้ล่วงหน้า
“น่าเซินกำลังทำอะไรอยู่เนี่ย?”
“สถานีโทรทัศน์น่าเซินเป็นบ้าไปแล้วหรือไง?”
“คุนเผิงอินเวสต์เมนต์กรอกยาหลอนประสาทอะไรให้คนของน่าเซินกินหรือเปล่า?”
“เรื่องมันคงไม่ง่ายอย่างที่คิดหรอกนะ น่าเซินก็ไม่ใช่พวกหัวทึบ
ไม่แน่รายการนี้อาจจะมีไม้เด็ดซ่อนอยู่ก็ได้”
“ขอโทษที แต่ฉันมองไม่ออกจริงๆ”
“ฉันว่าพวกน่าเซินก็แค่ดื้อด้าน รักษาหน้าไม่ได้ก็เลยดันทุรังเอาไปลงสถานีโทรทัศน์ซะเลย
เรตติ้งของสถานีโทรทัศน์น่าเซินสูงขนาดนั้น ต่อให้เป็นรายการห่วยแค่ไหนก็มีคนดูอยู่ดี”
“อาจจะหลงเชื่อไอเดียของคุนเผิงอินเวสต์เมนต์ก็ได้”
“ยังไงซะ ‘I Am
