มักจะมารวมตัวปรึกษากันว่ารายการจะทำอย่างไรอยู่แล้ว
“ลบโพสต์แล้วแบนบัญชีดีไหม?”
หลินซีพูดจบก็ส่ายหัวเอง คนดูเยอะขนาดนั้น ลบโพสต์แล้วแบนบัญชีก็คงจัดการไม่หมดอยู่ดี
“กั้นไม่สู้เปิด”
หลินจือไปเสนอความเห็นขึ้นมา
“ผู้ชมปล่อยข่าวได้ เราก็ปล่อยข่าวได้เหมือนกัน กวนน้ำให้ขุ่นไปเลยก็สิ้นเรื่อง”
“หมายความว่ายังไง?”
ดวงตาหลินเชิ่งเทียนพลันเปล่งประกาย
หลินซีก็เข้าใจความคิดของหลินจือไปในทันที กล่าวด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์
“ฉันบอกแล้วว่าน้องชายคนนี้ของเราเจ้าเล่ห์มาตั้งแต่เด็ก เล่ห์กลซุกซ่อนอยู่เป็นพันเป็นหมื่น”
หยุดไปครู่หนึ่ง หลินซีก็พูดต่อ
“ก็ทำตามวิธีที่เสี่ยวเฮยวางเถอะ ฉันจะลองไปคุยกับนักร้องที่ได้รับความนิยมสูงในแผนกดูก็ได้
ยืมชื่อเสียงของพวกเขามาโปรโมตรายการวาไรตี้ของนาย
อย่างนายจะให้ทีมงานไปตั้งกระทู้หลอกๆ ว่าซุนกู่ที่ร้องเพลง แสงจันทรา มาด้วย
แถมยังร้องเพลงแนวโบราณเพลงใหม่ล่าสุดที่ไปตี้แต่งให้อีก
แน่นอนว่ามันไม่ใช่เรื่องจริง แต่การโปรโมตก็คือการผสมผสานระหว่างเรื่องจริงกับเรื่องแต่ง
ถ้านายดึงชื่อนักร้องหลายๆ คนเข้ามาเกี่ยวข้อง พอทุกอย่างสับสน คนก็จะแยกแยะไม่ออกแล้ว”
“ใช้ได้เลย!”
หลินเชิ่งเทียนหัวเราะร่า
ไหนๆ จางซีหยาง หลินโสวจัว เซี่ยอวี่หลงและนักร้องที่เหลือก็ถูกเปิดเผยหมดแล้ว
งั้นเราก็เปิดเผยนักร้องเพิ่มอีกไปเลย
แม้จะเป็นวิธีที่ไม่ค่อยแฟร์เท่าไหร่ แต่หลินซีกลับยักไหล่
“วิธีนี้ไม่มีปัญหา ฉันแ
