ค่ยืมชื่อเสียงของนักร้องในแผนกตัวเองมาใช้ และจะบอกพวกเขาล่วงหน้าด้วย
แค่เราไม่ดึงนักร้องที่ยังไม่ได้บอกกล่าวเข้ามาเกี่ยวข้องก็พอ”
“ก็จริงนะ!”
การดึงนักร้องเข้ามาแบบไม่บอกกล่าวไม่ใช่เรื่องดี แต่ถ้าได้บอกล่วงหน้าแล้วก็อีกเรื่องหนึ่ง
ก็ใครใช้ให้ตอนนี้พี่สาวเป็นหัวหน้าหนึ่งในสิบแผนกเพลงละ ในมือเธอมีนักร้องดังอยู่ไม่น้อย
ซึ่งพวกเขาเองก็ยินดีให้เกียรติหลินซีเช่นกัน
ทันทีที่ตัดสินใจได้ หลินเชิ่งเทียนก็สั่งให้คนในแผนกฉวยโอกาสในสถานการณ์สับสนนี้
ปล่อยข่าวในช่องคอมเมนต์ให้วุ่นว่าคนนั้นก็มาคนนี้ก็มา แต่งเรื่องมีหลักการราวกับเป็นเรื่องจริง
“สำเร็จแล้ว”
พอเห็นว่ามีคนเพิ่งเข้ามาในหน้าคอมเมนต์แล้วงงเป็นไก่ตาแตก ถามว่าใครพูดจริงกันแน่
หลินเชิ่งเทียนก็รู้เลยว่าแผนการนี้ได้ผลแน่นอน
“ไปนอนแล้วนะ”
พี่สาวพูดพลางหาว
หลินจือไปไม่พูดอะไรอีก แต่เมื่อไปถึงห้องนอนกลับเปิดเว็บไซต์เสินฮวาวิดีโอ
และใช้บัญชีเล็กๆ บัญชีหนึ่งโพสต์อย่างจริงจังว่า
“ฉูฉือก็มาร่วมในรายการนี้เหมือนกัน ร้องเพลง หิมะโปรยปรายบนสะพานขาด แบบสดๆ ด้วย เวอร์ชันสดเพราะกว่าที่อัดในสตูดิโออีก!”
พี่สาวบอกแล้วว่าไม่ควรดึงนักร้องคนอื่นมาเกี่ยวข้อง หลินจือไปเข้าใจดี
อย่างไรเขาก็มั่นใจมากว่าตนบอกกับฉูฉือไว้ล่วงหน้าแล้ว
ส่วนที่ว่าคิดวิธีนี้ได้ยังไงน่ะเหรอ?
แน่นอนว่าเรียนรู้มาจากช่องแมงโก้ทีวีไงละ
ในชาติก่อน I Am a Singer จะใช้วิธีโปรโมตแบบกึ่งจริงกึ่งป
