่อนนี้ ผู้ชมบางส่วนที่อายุมากกว่า แววตาเริ่มอ่อนลง
ยิ่งคนอายุมากเท่าไหร่ก็ยิ่งยอมรับในความธรรมดาและความเป็นจริงของตัวเองได้มากเท่านั้น
แต่ก็เป็นอย่างที่เนื้อเพลงได้กล่าวเอาไว้ พวกเราไม่ใช่คนที่ลึกซึ้งอะไร แต่เมื่อได้ยินเพลงเก่าๆ ก็ยังเผลอใจล่องลอยไป
เหมือนตอนที่เซี่ยอวี่หลงร้องเพลงเก่าก่อนหน้านี้
ตอนแรกทุกคนสนใจเรื่องเวทีกับพลังเสียง ดูการแสดงของนักร้อง
แต่เมื่อฟังไปถึงช่วงท้ายจนคนทั้งฮอลล์เริ่มร้องตามกันโดยไม่รู้ตัว ใครจะมาสนอีกว่าโชว์ของนักร้องเป็นอย่างไร?
มีเพียงความสะท้อนใจให้กับกาลเวลาที่ไหลผ่าน
มีเพียงความเศร้าใจถึงความเปลี่ยนแปลงของทุกสิ่งรอบตัว
เพียงเพราะเพลงได้สะกิดหัวใจของทุกคน เช่นเดียวกับวินาทีนี้ที่ทำให้หวนนึกถึงเรื่องราวของตัวเอง
ซึ่งเรื่องราวของคนส่วนใหญ่มักจะมีจุดจบที่คล้ายคลึงกัน
“คนอย่างฉันที่อ่อนแอทำสิ่งใดต้องเผื่อใจไว้เสมอแต่ทำไมครั้งหนึ่งถึงเคยคิดจะทุ่มเททั้งชีวิตเพื่อใครบางคน…”
เสียงของหลินโสวจัวลากยาวออกไป เมื่อท่อนฮุคปรากฏขึ้นอีกครั้ง อารมณ์ของเพลงก็ค่อยๆ รุนแรงขึ้นทีละน้อย
แม้ว่าเพลงนี้จะไม่หรูหราเท่า ดับทุกข์ แต่เนื้อเพลงที่เรียบง่ายและจริงใจกลับแทงทะลุหัวใจได้มากกว่า
ทุกประโยคของเพลงล้วนสะท้อนเสียงในใจของผู้ฟังนับไม่ถ้วน
ท้ายที่สุดแล้ว… ใครเล่าจะไม่เคยทุ่มเททุกอย่างเพื่อใครสักคน?
ต่างก็พูดกันว่าดื่มน้ำแข็งสิบปีก็ไมอาจดับโลหิตร้อน ความจริงแล้วช่วงเวลาที่เล
