้คนอื่นด้วยเหมือนกัน!
พวกคนเหล่านี้ส่งต้นฉบับเดียวกันให้กับหลายที่เป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว
และยิ่งมีคนเห็นบทนี้มากเท่าไร เรื่องก็จะยิ่งยุ่งยากมากเท่านั้น!
เพราะใครก็ตามที่มีประสบการณ์ในวงการ ย่อมมองเห็นถึงคุณภาพของบทละครนี้!
ต้องเอามา! ยังไงก็ต้องเอามาให้ได้! บทนี้ต้องไม่ตกไปอยู่ในมือคนอื่นเด็ดขาด!
โดยเฉพาะห้ามตกไปอยู่ในมือของหนานเซินหรือเทียนกวง!
โชคยังดี ในที่สุดสายก็ถูกรับ น้ำเสียงปลายสายดูเหมือนไม่ได้แปลกใจ กระทั่งยังแฝงรอยยิ้มเล็กๆ
“คุณจ้าวได้อ่านบทละครของพวกเราหรือยังครับ?”
“อ่านแล้วครับ”
จ่าวเหลยพยายามกดความร้อนรนในใจ พยายามคุมเสียงให้ราบเรียบที่สุด
“บทละครนี้ไม่เลวเลย ผมอาจจะพิจารณาซื้อมา ลองบอกตัวเลขราคาที่คุณคิดไว้หน่อยสิครับ”
“รอสักครู่นะครับ”
เจียงเฉิงเอ่ยอย่างครุ่นคิดว่า
“ผมอยากจะดูข้อเสนอของหนานเซินกับเทียนกวงก่อน หวังว่า คุณจ้าวจะไม่ว่าอะไรนะครับ
เปรียบเทียบราคาหลายๆ ที่ถือเป็นเรื่องปกติ ยังไงผมก็คือนักธุรกิจคนหนึ่ง”
ไม่ได้เด็ดขาด!
จ่าวเหลยพลันร้อนใจ แทบสำลักน้ำลายตัวเอง เผลออุทานเสียงหลงว่า
“คุณส่งบทละครให้สองบริษัทนั้นด้วยเหรอครับ!?”
ถ้าหนานเซินกับเทียนกวงรู้เรื่องบทละครนี้จะเป็นเรื่องใหญ่แค่ไหน!?
“ยังไม่ได้ส่งครับ”
เจียงเฉิงหัวเราะเล็กน้อย พอจ่าวเหลยได้ยินดังนั้นก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่ด้วยความโล่งอก
แต่คำพูดต่อมาของเจียงเฉิงกลับทำให้เขาใจหายอีกครั้ง
“ผมกำลังจะส่งอยู่เลย
