ล่วงเกินนักเขียนบท
เพราะถ้าล่วงเกินผู้กำกับ อย่างมากก็แค่โดนด่าหนักๆ สักครั้ง
และการจะเปลี่ยนนักแสดงก็ต้องคำนึงถึงสัญญาที่เซ็นกันไว้ล่วงหน้าด้วย
แต่ถ้าล่วงเกินนักเขียนบทละ?
นั่นก็อาจโดนตัดบทให้หายไปจากเรื่อง หรือไม่ก็รับบทตายไปได้ง่ายๆ
ปากกาอยู่ในมือของนักเขียนบท บทของนักแสดงจะมากจะน้อยก็ขึ้นอยู่กับนักเขียนบทตัดสินใจไม่ใช่หรือ?
นักเขียนบทชื่อดังบางคนถึงขั้นสามารถเลือกนักแสดงเองได้
ที่เก่งยิ่งกว่านั้นก็คือสามารถเปลี่ยนตัวผู้กำกับที่ผู้ลงทุนเลือกมาได้ด้วย สถานะในวงการสูงส่งอย่างเห็นได้ชัด!
แต่จะว่าไป อย่าคิดว่าบนโลกเดิมจะเป็นระบบผู้กำกับเป็นศูนย์กลางเสมอไป
เหนือผู้กำกับยังมีโปรดิวเซอร์และฝ่ายทุนกำกับดูแลอีก
แต่โดยรวมแล้วผู้กำกับฝั่งจีนแผ่นดินใหญ่ก็มีสถานะสูงจริง
ไม่เหมือนแวดวงละครโทรทัศน์ที่ฮ่องกงซึ่งส่วนใหญ่ใช้ระบบโปรดิวเซอร์เป็นศูนย์กลาง
ในยุโรปและอเมริกาซับซ้อนยิ่งกว่า มีทั้งระบบผู้กำกับเป็นศูนย์กลาง นักเขียนบทเป็นศูนย์กลาง และโปรดิวเซอร์เป็นศูนย์กลาง
นอกจากนี้ หลายคนน่าจะเคยดูซีรีส์เกาหลี จริงๆ แล้วซีรีส์เกาหลีเป็นตัวอย่างที่ชัดเจนของระบบนักเขียนบทเป็นศูนย์กลาง
ด้วยประโยชน์จากระบบที่เน้นเนื้อเรื่องนี้ ทำให้หลังปีสองพันกระแสเกาหลีได้แพร่หลายอย่างกว้างขวาง
จนถึงขั้นลุกลามไปในระดับวัฒนธรรม และในที่สุดซีรีส์เกาหลีก็ครองตลาดโลก
แน่นอนว่านี่คือวงการโทรทัศน์
แต่ถ้าเป็นวงการภาพยนตร์ของบล
