บทที่ 422 พี่น้องร่วมใจ
“ไม่ได้ พวกเจ้าสองคนยังต้องสะสมสินเดิมอยู่” หลินซื่อปฏิเสธทันที “โดยเฉพาะเจ้า ซานเม่ย เจ้าโตกว่าปาเม่ย อีกสองสามปีก็ต้องดูตัวแล้ว ถ้าพวกเจ้าไม่เก็บสินเดิมเอาไว้มากหน่อย อีกทั้งยังเป็นลูกสาวกำพร้าแม่ ไม่มีบ้านเดิมคอยสนับสนุน คงไม่มีใครเต็มใจแต่งกับเจ้าแล้ว”
นางคิดถึงตอนที่ตนเองดูตัวในปีนั้น
ตอนนั้นพี่สาวคนโตของนางออกเรือนไปแล้ว แม่เฒ่าหลินเป็นคนเลือกสามีให้พี่สาวนาง สินสอดของสกุลหลี่ว์และสินเดิมของเจ้าสาวถูกแม่เฒ่าหลินฮุบเอาไว้ทั้งหมด
แน่นอนว่าคนสกุลหลี่ว์ไม่พอใจอย่างมาก การปฏิบัติต่อพี่สาวของนางเมื่อเข้าไปอยู่ในเรือนสกุลหลี่ว์แล้วย่อมไม่มีทางดีไปได้
เมื่อต้ายาและเอ้อร์ยาคลอดออกมาแล้ว การปฏิบัตินั้นก็มีแต่จะยิ่งแย่ลง กระทั่งหลี่ว์ต้าซุ่นที่เดิมทียังเห็นแก่รูปโฉมของนางก็พลอยหมดใจ
ข่าวที่ถูกฮุบสินสอดและสินเดิมเอาไว้แพร่ออกมาก่อน ตามด้วยข่าวร้ายเรื่องหลินต้าเม่ยคลอดเพียงลูกสาว ไม่คลอดลูกชาย กอปรกับเรื่องที่หลินหมู่ไม่ได้คลอดลูกชายให้สกุลหลิน ทำให้การดูตัวของหลินซื่อเป็นไปอย่างยากลำบาก
ถูกคนอื่นวิพากษ์วิจารณ์ก็แล้วไปเถอะ กระทั่งแต่งให้พ่อม่ายก็ยังไม่มีใครต้องการ
หลินซื่อที่ถูกสถานการณ์บีบคั้นจำต้องคิดหาวิธีการ นางตัดสินใจพุ่งเป้าไปที่ครอบครัวสกุลจูที่มีมารดาร้ายกาจ ให้ความสำคัญกับลูกสาวมากกว่าลูกชาย
ประจวบเหมาะยิ่งนัก ลูกชายคนที่ห้าของสกุลจูอยู่ในวัยเหมาะสมกันพอด
