บทที่ 410 การเตรียมการของอาจารย์เสิน
“อุ๊บ…” หลี่ซื่อนึกขำ พลันเอ่ยปนยิ้มว่า “แล้วเจ้าชอบเผ็ดตายหรืออยากกินจนใจจะขาดตายมากกว่ากันเล่า?”
“ข้าเลือกเผ็ดตายดีกว่า อย่างมากก็กินกับข้าวเยอะ ๆ กินพริกน้อย ๆ เอา” จูซื่อยิ่งพูดก็ยิ่งอยากกิน เร่งให้หลี่ซื่อไปช่วยงานในครัว
ถ้าไม่ใช่เพราะเขาเป็นผู้ชาย เข้าไปแออัดในครัวกับภรรยาของพี่น้องคงไม่ค่อยเหมาะสมนัก เขาก็อยากจะลงครัวด้วยตัวเองเลยทีเดียว
จะว่าไปแล้วก็แปลก พี่น้องของเขาไม่มีใครเข้าไปยุ่งในห้องครัวเลยแม้แต่คนเดียว
เมื่อก่อนตอนที่ยังไม่ได้แต่งภรรยา พวกเขายังเดินตามหลังเจ้าของร่างเดิมต้อย ๆ เข้าไปช่วยงานในครัวอยู่บ่อย ๆ
ทว่าเมื่อแต่งลูกสะใภ้เข้ามาแล้ว โอกาสที่จะได้เข้าครัวก็น้อยลง แต่กลับไม่มีใครอยากเข้าครัวลงมือทำอาหารด้วยตนเองเหมือนจูซื่อเลยสักคน
หลี่ซื่อมีสีหน้าเดียดฉันท์ “เจ้าก็ห่วงแต่เรื่องกินนั่นแหละ นอกจากเรื่องกินแล้ว เจ้ายังสนใจอะไรอีก?”
“ไอ้หยา คนเรามีชีวิตอยู่บนโลกยังมีเรื่องอะไรสำคัญกว่าเรื่องกินอีกหรือ? ไปช่วยหน่อยเถอะ ขอร้องล่ะ…”
หลี่ซื่อปากพูดเป็นเชิงรังเกียจ แต่สีหน้ากลับเต็มอกเต็มใจ ฝากเขาดูแลลูก ๆ แล้วเดินไปช่วยงานในครัว
จูอู่ผลักจูซื่อเบา ๆ แล้วกระซิบว่า “พี่สี่ ความสัมพันธ์ระหว่างพี่กับพี่สะใภ้สี่ไม่เลวเลยนี่ ดูสิ พี่สะใภ้สี่เอาใจท่านปานไหน”
“ทำราวกับว่าน้องสะใภ้ห้าไม่เอาใจเจ้าอย่างนั้นแหละ เจ้าอยากกินอะไร น้องสะใภ้ห้ายังจ
