ทั้งยังไม่รู้จักใช้ทักษะอันใด ฝ่ามือนั้นเรียกได้ว่าใช้เรี่ยวแรงไปเต็มเหนี่ยว
ใบหน้าหญิงปากสว่างบวมขึ้นมาขนาดนั้น สามารถรู้ได้เลยว่าจูหย่งหนิงออกแรงหนักหน่วงเพียงใด
นางลูบใบหน้าตนเองพลางมองไปทางจูหย่งหนิงอย่างเหลือเชื่อ “เจ้าตบข้าอีกแล้ว?! ข้าขอสู้ตายกับเจ้า”
ที่ผ่านมาจูหย่งหนิงคิดว่าตนเองเป็นผู้ชายคนหนึ่ง ไม่มีความจำเป็นต้องไปถือสาหาความหญิงปากสว่าง ดังนั้นเวลานางอาละวาดลงไม้ลงมือ เขามักจะหลีกเลี่ยงอยู่เสมอ ไม่เคยจะตอบโต้
แต่หนนี้ไม่เหมือนกัน จูหย่งหนิงโกรธจริง ๆ แล้ว เขาคว้ามือหญิงปากสว่างโดยไม่ลังเล แล้วสะบัดฝ่ามือไปอีกครั้ง
หญิงปากสว่างทางหนึ่งอุทานด้วยความเจ็บปวด ทางหนึ่งพยายามดึงมือตัวเองกลับมา แต่กลับพบว่าอีกฝ่ายมีเรี่ยวแรงมหาศาล สะบัดอย่างไรก็ไม่หลุด
จนถึงตอนท้าย นางยังไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น สามีที่ถูกนางวางอำนาจรังแกอยู่เป็นนิจ คราวนี้ราวกับกินยาเม็ดเพิ่มพลังมาอย่างไรอย่างนั้น สั่งสอนนางอย่างหนักไปยกหนึ่ง
หญิงปากสว่างถูกตีจนร้องไห้หาบิดามารดา ร้องโหยหวนอย่างน่าเวทนา ผู้ที่อาศัยอยู่ใกล้เรือนนางสักหน่อยล้วนได้ยินเสียง
แต่คราวนี้กลับไม่มีใครกล้ามาดูเรื่องชาวบ้าน
เพิ่งเกิดเรื่องที่เรือนหมอชาวบ้าน ทุกคนทราบดีว่าอะไรเป็นอะไร ไม่ว่าใครอยู่ดี ๆ มีหนี้ก้อนโตเพิ่มขึ้นมาสองร้อยแปดสิบสี่เหรียญ ก็คงจะโมโหจนต้องสั่งสอนภรรยาเจ้าปัญหาให้หลาบจำสักครั้ง
เพียงแต่ไม่รู้ว่าคราวนี้จูหย่งหนิงจะ