เกิดเถาแล้วค่อยนำเถามันเทศไปปักชำ กล่าวได้ว่ามันเทศค่อนข้างปลูกง่าย เพียงปักกิ่งก็ปลูกได้แล้ว นับว่าประหยัดแรงได้ไม่น้อย
“เจ้านี่ถึงจะปลูกง่ายแค่ไหน เรื่องที่ควรระวังก็ต้องระวังเอาไว้ ถ้าท่านทำไม่ถูกวิธี มันก็ไม่รอดเหมือนกัน”
จูอู่ไม่ลืมชมเชยวิธีเพาะปลูกของมารดาตัวเอง ถ้าไม่ใช่เพราะมารดาของเขาทดลองทำจนเจอวิธีเพาะชำรวมถึงการปักชำ ไฉนเลยจะง่ายดายเหมือนตอนนี้?
เรื่องแบบนี้กล่าวได้ว่า ดื่มน้ำแล้วก็อย่าลืมคนขุดบ่อน้ำ คนเริ่มลองผิดลองถูกกว่าจะพบวิธีการที่ถูกต้อง คนมาทีหลังจึงเป็นผู้ได้รับประโยชน์
“เจ้าพูดถูก ถ้าไม่ได้แม่เจ้า ต่อให้พวกข้ารู้ว่ามันเทศกินได้ แต่จะปลูกได้หรือไม่ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง” ผู้ดูแลฝ่ายซ้ายและผู้ดูแลฝ่ายขวาหัวเราะแล้วพูดต่อไปว่า “ถ้าเอาตามวิธีการเพาะปลูกเมื่อสมัยก่อนของพวกข้า คงเก็บหัวมันเทศไว้ปลูกเป็นอันดับแรก เอาหัวมันมาเพาะ”
“แล้วไม่ใช่หรือไร พวกข้าก็คลำทางเอาเหมือนกัน” จูอู่รับมาพูดต่อ “ตอนแรกพวกข้าก็คิดเหมือนกันว่าต้องเก็บหัวมันเทศเอาไว้ปลูกถึงจะปลูกได้ แต่กลับค้นพบโดยบังเอิญว่าเอาก้านไปปักก็ปลูกได้เหมือนกัน นอกจากนี้แม่ข้าก็เคยทำงานในบ้านสกุลใหญ่มาก่อน แม่ข้าคิดว่าในเรือนคนมีอันจะกินก็ปักชำดอกไม้เอาเหมือนกัน จึงสั่งการให้พวกข้าพี่น้องลองทำดู”
เขาเกาศีรษะด้วยท่าทางซื่อ ๆ “แม่ข้าเป็นคนอย่างไร พวกท่านก็ใช่ว่าจะไม่รู้ ไม่สนหรอกว่ามันจะทำได้หรือไม่ ขอเพียงเป็นคำสั่ง
