สียแล้ว
“พี่ชายผู้ดูแล ท่านคิดมากเกินไปหรือเปล่า?” จูอู่กล่าว “ถ้าเจ้าหน้าที่อยากให้น้องชายท่านสืบทอดตำแหน่งของเขา ตอนนี้คนที่นั่งอยู่ตรงนี้ก็สมควรเป็นน้องชายของท่านแล้ว ไม่ใช่ท่าน ท่านลองคิดดูสิ มันเทศเป็นของที่สามารถช่วยให้มีกินอิ่มท้องได้เชียวนะ ถ้าปลูกมันเทศหน้าหนาวได้สำเร็จ จะเป็นความชอบใหญ่หลวงเพียงไหนกัน? ถ้าเจ้าหน้าที่ตั้งใจจะให้น้องชายของท่านเป็นเจ้าหน้าที่จริง ๆ ให้เขามารับหน้าที่นี้เสียก็สิ้นเรื่อง ท่านว่าใช่หรือไม่?”
“ฮ่า ๆๆ…ข้าก็แค่ถามไปอย่างนั้น ที่จริงแล้วข้าคิดว่าข้ากับน้องชายใครจะเป็นเจ้าหน้าที่ก็เหมือนกันนั่นแหละ พวกข้าสองคนเป็นพี่น้องแท้ ๆ นะ เขาเป็นหรือข้าเป็นจะต่างกันตรงไหน?” จิตใจผู้ดูแลฝ่ายซ้ายกลับลงมาอยู่ตำแหน่งเดิม รอยยิ้มบนใบหน้าก็มีความจริงใจขึ้นมาหลายส่วน
เขาไม่บอกจูอู่หรอกว่า ความจริงแล้วเขาก็คิดเช่นนี้แหละ
แต่คำพูดทำนองนี้ไม่อาจบอกกล่าวคนอื่นได้ ทั้งยังไม่มีคนให้เขาคุยด้วย เขาจึงอดจะกระวนกระวายใจไม่ได้ก็เท่านั้น
ในเมื่อจูอู่พูดเช่นนี้ แสดงว่าคงเป็นเจตนาของจูต้าเหนียง บิดาเขามีเรื่องราวใดก็มักหารือกับจูต้าเหนียง เช่นนั้นเรื่องนี้ก็คงจะเป็นไปตามนี้
“จะพูดแบบนี้ก็ไม่ผิด แต่เงินอยู่ในกระเป๋าพี่น้องกับอยู่ในกระเป๋าตัวเองก็มีข้อแตกต่างกันอยู่” แววตาของจูอู่สว่างวาบ แสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่องต่อไป เขากล่าวว่า “ถึงจะเป็นพี่น้องแท้ ๆ ก็ต้องแยกบัญชีกันให้ชัดเจน”
เข
