้าหน้าที่ ผู้ดูแลฝ่ายซ้ายจะไม่อยากสืบทอดตำแหน่งของบิดาได้อย่างไร?
ทว่าเจ้าหน้าที่อายุมากแล้ว แต่สุขภาพยังแข็งแรงดี ย่อมไม่ยกตำแหน่งให้เขาเร็วถึงเพียงนั้น
ผู้ดูแลฝ่ายซ้ายรู้ดีว่าบิดาไม่ได้มีเขาเป็นลูกชายเพียงคนเดียว เขาก็แค่อาศัยคำว่า ‘คนโต’ แย่งชิงโอกาสมาได้ก่อน แต่ถ้าเขาทำไม่ไหว บิดาก็คงไม่สนับสนุนเขา สนับสนุนน้องชายเขาก็ได้เหมือนกัน
เมื่ออายุมากขึ้น น้องชายของเขาคนนั้นก็โดดเด่นมากขึ้นทุกที ผู้ดูแลฝ่ายซ้ายก็พลอยวิตกกังวล ถ้าน้องชายโดดเด่นล้ำหน้าเขาแล้วจะทำอย่างไรดี?
ด้วยเหตุนี้ คำพูดเหล่านั้นของจูอู่จึงกระทบจิตใจเขาพอดี
“น้องชาย เจ้าคิดว่าข้าเป็นเจ้าหน้าที่ได้จริง ๆ?” ผู้ดูแลฝ่ายซ้ายเห็นว่ารอบด้านสงบดี จึงขยับเข้ามาใกล้แล้วลดเสียงเอ่ยถาม
“ทำไมจะไม่ได้? ในหมู่บ้านของพวกเรา นอกจากท่านที่สามารถเป็นเจ้าหน้าที่แล้วยังจะมีใครอีก?” สมองจูอู่ทำงานอย่างรวดเร็ว แสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่องทันที
“พ่อข้าไม่ได้มีข้าเป็นลูกชายคนเดียวหรอกนะ…” ผู้ดูแลฝ่ายซ้ายกล่าวเป็นนัย
จูอู่มีสีหน้าประหลาดใจ เขาเงยหน้าขึ้นมองผู้ดูแลฝ่ายซ้าย ครุ่นคิดอยู่นานสองนาน “ท่านหมายถึงน้องชายของท่านหรือ…”
แม้ว่าขณะนั้นท้องฟ้าจะเริ่มมืดลงแล้ว แต่เพราะผู้ดูแลฝ่ายซ้ายกับจูอู่นั่งอยู่ใกล้กันมาก ดังนั้นเขาจึงสามารถมองเห็นสีหน้าของอีกฝ่ายได้อย่างชัดเจน
จิตใจของเขาพลันเคร่งเครียดขึ้นมา เดิมทีไม่มีปัญหา แต่พอเขากล่าวขึ้นมากลับมีปัญหาเ
