นประจบเอาใจ
เย่อวี๋หรานมองอีกฝ่ายเล็กน้อย แต่ไม่ได้พูดอะไร
เย่อวี๋หรานทราบว่าจู่ ๆ อีกฝ่ายก็มาเยินยอตนเองเช่นนี้ เป็นเพราะตนช่วยเหลืออีกฝ่ายมากมาย คนเขาจึงรู้สึกขอบคุณ
ในเมื่อไม่มีเรื่องอะไรอีกจึงกล่าวคำอำลา กลับไปจัดการธุระของตัวเองต่อ
จูซานเสิ่นตามมาส่งถึงประตูเรือน
การไถพลิกหน้าดินเป็นงานใหญ่ จูต้า จูเอ้อร์ และจูซื่อไปยืมวัวของเจ้าหน้าที่ตั้งแต่เช้าตรู่ แล้วเริ่มไถนาของครอบครัวตนเอง
เนื่องจากเป็นการไถครั้งแรก พวกเขาจึงเอาขี้เถ้าผสมปุ๋ยหมักมาโปรยให้ทั่วแล้วไถหน้าดินไปพร้อมกัน ขั้นตอนนี้เรียกว่า ‘การบำรุงดิน’
อีกฟากหนึ่ง จูอู่ก็หาได้อยู่ว่าง เขาติดตามจูเหล่าโถวพาคนหนุ่มในหมู่บ้านที่เจ้าหน้าที่จัดสรรมาช่วยงานไปเก็บเกี่ยวมันเทศเพื่อเตรียมนำไปเพาะพันธุ์
คนในหมู่บ้านได้ยินว่าเริ่มเตรียมมันเทศหน้าหนาวสำหรับปลูกหลังช่วงเก็บเกี่ยวกันแล้วก็ดีอกดีใจยิ่งนัก คนที่ไม่มีธุระติดพันก็จะรุดมาช่วยเหลือด้วยอีกแรง
แต่เจ้าหน้าที่กล่าวว่า “คำพูดไม่น่าฟัง ข้าขอพูดไว้แต่เนิ่น ๆ ยังไม่ถึงรอบเจ้าทำงานแต่เจ้าก็มาเอง หลังจากนั้นพอถึงรอบเจ้าต้องมาทำงานแล้ว อย่ามาหาว่าข้าให้เจ้าทำงานซ้ำซ้อนก็แล้วกัน”
คนทั้งกลุ่มหัวเราะเสียงดัง “เจ้าหน้าที่ ท่านวางใจ พวกข้ารู้ดี ทำงานเยอะหน่อยก็ไม่เป็นไร ถึงตอนนั้นท่านค่อยให้กล้ามันเทศพวกข้ามาเยอะหน่อยก็ได้”
เจ้าหน้าที่หน้าตึง “ข้าก็อยากจะแบ่งให้อยู่หรอก แต่ก็ขึ้นอยู่กับว่ามีก