กอธิบาย แต่ก็พบว่าถ้อยคำของตนเองไร้พลังโดยสิ้นเชิง พูดหักล้างหญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์อย่างเย่อวี๋หรานไม่ได้เลยสักนิด
นางรู้สึกเสียใจทีหลังเป็นครั้งแรก นางไม่น่าลำพองใจจาก ‘ความสำเร็จ’ หลายปีที่ผ่านมาแล้วดูเบา ‘หญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์’ ที่ชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วผู้นั้นเลย นึกว่าอีกฝ่ายเอาแต่อาศัยกำลังหักหาญ ไม่รู้จักใช้สมอง
ใช่แล้ว นางคิดไว้เช่นนั้นเอง
นางคิดว่าหญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์โง่มาก ถ้าฉลาดสักนิด ผู้ใดจะทำให้ตนเองเสื่อมเสียจนมีชื่อเสียงเลวร้ายเช่นนั้น?
หญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์ควรเอาเยี่ยงอย่างนาง ไม่เพียงยืนอยู่เบื้องหลังเท่านั้น แต่เปลือกนอกก็ยังน่ามอง เช่นนี้จึงเรียกว่า ‘ทั้งได้ประโยชน์และมีชื่อเสียงดีงาม’
“ท่านพ่อ ท่านยืนอยู่ตรงนี้ทำไมขอรับ?” หลิวไห่เซิงอายุยังน้อย วิ่งได้ช้ากว่า เขาจึงมาถึงประตูเรือนช้ากว่าหลิวเหวินเกิน
เมื่อเขาเห็นบิดาของตนเองยืนอยู่หน้าประตูเรือนก็รู้สึกประหลาดใจ
แต่เมื่อเขากล่าวขึ้นเช่นนี้ก็ทำให้คนในเรือนได้ยินไปด้วยเช่นกัน
อะไรนะ?! หลิวเหวินเกินกลับมาแล้ว?!
เดิมทีภรรยาของหลิวเหวินเกินยังคิดหาวิธีกอบกู้สถานการณ์ นึกดีใจที่หลิวเหวินเกินไม่มาได้ยิน รอจนหญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์จากไปแล้ว อย่างมากนางค่อยอธิบายว่าหญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์ใส่ร้ายนางก็ได้
อย่างไรเสียชื่อเสียงของหญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์ก็เลวร้ายขนาดนั้น หลิวเหวินเกินถูกนางปิดหูปิดตามาหลายปี จะต้องเชื่อนางแน่นอน
แต่แล้วเสียงของลูกชายกลับดับคว
