่จูสูดหายใจเข้าลึกเฮือกหนึ่ง มองไปยังหลี่ว์มู่ที่เงียบมาตลอดซึ่งอยู่ด้านข้างด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ “นั่นภรรยาเจ้านะ เจ้าคิดจะฆ่านางจริงหรือ?”
หมู่บ้านสกุลหลี่ว์และหมู่บ้านสกุลจูห่างไกลกันถึงเพียงนี้ หลี่ว์มู่มาปรากฏตัวที่นี่ในยามนี้ได้อย่างไร ไม่ใช่เพื่อมาช่วยหลินต้าเม่ย แต่เพื่อมาฆ่าหลินต้าเม่ยหรือ?!
นี่มันจะไม่แปลกเกินไปหน่อยหรือ?
หลี่ว์มู่ก้มหน้า ปิดปากเงียบสนิท
“หลี่ว์มู่ ตกลงว่าเจ้าคิดอะไรอยู่กันแน่?” เจ้าหน้าที่จูถาม “เจ้าอย่ามัวแต่เงียบ เจ้าต้องอธิบายให้ชัดเจนว่าตกลงแล้วเกิดอะไรขึ้น?”
เย่อวี๋หรานปล่อยให้เขาถามต่อไปไม่หยุด
เจ้าหน้าที่จูถามอยู่นาน หลี่ว์มู่ก็ไม่พูดออกมาสักประโยค
“ตกลงว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือ?” สุดท้ายเจ้าหน้าที่จูก็ไม่มีทางเลือก ทำได้เพียงมองไปยังเย่อวี๋หรานอีกครั้ง
เขาก็คิดไม่ออกว่าผู้ชายดี ๆ คนหนึ่งจะไปคิดอยากฆ่าผู้หญิงคนหนึ่งได้อย่างไร? ทั้งยังถ่อไปฆ่าถึงสกุลจู
หากทำที่หมู่บ้านสกุลหลี่ว์ซึ่งเป็นถิ่นของเขา เช่นนั้นจะไม่สำเร็จง่ายกว่าหรือ?
“ยังจะเพราะอะไรได้อีก ก็เพราะคิดจะใส่ร้ายข้าอย่างไรเล่า” เย่อวี๋หรานพูด “ในความคิดของเขา ที่สถานการณ์ของเขากลายเป็นเช่นนี้ทั้งหมดเป็นความผิดของข้า นี่จึงทำให้เขาเกลียดข้า”
“ไม่ใช่นี่? เรื่องนี้เกี่ยวอะไรกับเจ้า?” ไม่ต้องพูดถึงเจ้าหน้าที่จู แม้แต่ภรรยาของเจ้าหน้าที่สกุลจูก็ยังสับสนอยู่บ้าง นางเข้ามาพูดว่า “คนที่สวมหมวกเขี
