ตอนที่หลินต้าเม่ยอยู่กับหลี่ว์ต้าซุ่น อาหารการกินเทียบกับที่นี่ไม่ได้เลย แล้วจะรังเกียจได้อย่างไร?
นางรับมาดื่มอึก ๆ “ท่านแม่ ทำไมหลี่ว์มู่ยังไม่กลับมาอีกหรือเจ้าคะ?”
“ผู้ชายก็เป็นแบบนี้แหละ ถ้าพวกเขาไม่ทำงานแล้วที่บ้านจะเอาอะไรกิน?” มารดาของหลี่ว์มู่พูดอะไรอีกมากมาย สาระสำคัญก็คือพูดว่าหลี่ว์มู่ลำบากเพียงใด เขาทำไปก็เพื่อหาเลี้ยงครอบครัว
ถ้าคนเป็นภรรยาไม่เข้าใจ แล้วจะแต่งภรรยาผู้นี้เข้ามาทำไม?
หลินต้าเม่ยถูกมารดาของหลี่ว์มู่เกลี้ยกล่อมสำเร็จในเวลาอันรวดเร็ว แต่ว่าจนฟ้ามืดถึงเวลาเข้านอนแล้ว นางก็ยังไม่ได้พบหลี่ว์มู่ ได้แต่ปีนขึ้นไปนอนบนกองฟางในห้องเก็บฟืนไปก่อนคืนหนึ่ง
เมื่อมีหนึ่งก็มีสอง ต่อให้เป็นคนไม่ฉลาด แต่ไม่ได้พบหลี่ว์มู่ติดต่อกันหลายวัน ทั้งยังต้องนอนห้องเก็บฟืนทุกวัน หลินต้าเม่ยย่อมสัมผัสได้ว่ามีปัญหาแล้ว
เคยมีครั้งหนึ่งนางไปห้องสุขา กลับได้ยินหลี่ว์ฮ่าวหวาและหลี่ว์ซานหวาหลบอยู่ที่ไหนสักแห่ง กำลังเยาะเย้ยว่านางโง่
“ยังคิดว่าผู้หญิงคนนี้จะร้ายกาจสักแค่ไหน ที่แท้ก็โง่ฉิบหาย! นอนห้องเก็บฟืนมาหลายวันก็ยังไม่เฉลียวใจอีก พี่ ท่านว่าใช่ไหม?”
“นางโง่ก็ดีแล้วนี่นา? ถ้านางฉลาด พวกเราจะไม่แย่หรือ? น้องสาม ข้าบอกเจ้าไว้เลยว่าพวกเราต้องเอาใจท่านย่าเอาไว้ให้ดี ถ้าท่านย่าถูกผู้หญิงคนนั้นเอาไปเป็นพวกได้ ก็ไม่มีใครปกป้องพวกเราอีกแล้ว”
“พี่ ท่านไม่พูด ข้าก็รู้ดี คนเป็นแม่เลี้ยงมีคนดีด้วยหรื
