วกเขามายกย่องนางอย่างสูงเสียดฟ้า ชมว่านางเก่งมีความสามารถ สามารถทำการค้าได้ หาเงินได้ ถ้าไม่ใช่เพราะนาง สกุลจูจะสามารถสร้างเรือนใหม่ได้เร็วถึงเพียงนี้หรือ?
จากนั้นไม่นานก็ชมว่านางยอดเยี่ยมนัก คนอื่นสักสามปีถึงจะอุ้มลูกสองคน แต่นางกลับเป็นคนเดียวในละแวกหมู่บ้านแถวนี้ที่ให้กำเนิดฝาแฝดในคราเดียว สาเหตุที่สกุลจูร่ำรวยเร็วถึงเพียงนี้ ไม่แน่ว่าอาจเป็นเพราะวาสนาของนางก็เป็นได้
“หลี่ต้าเหนียง ถ้าจะให้ข้าพูด สกุลจูต้องขอบคุณเจ้าจริง ๆ ถ้าไม่ใช่เพราะเจ้าให้ลูกสาวที่มีวาสนาเช่นนี้แต่งเข้าสกุลจู สกุลจูจะรุ่งเรืองได้เร็วถึงเพียงนี้เชียวหรือ? แน่นอนว่าไม่มีทาง” ยามที่คนพูดก็ยังลอบมองไปรอบ ๆ เกรงว่าจะถูกคนอื่นได้ยิน
หลี่ซื่อนิ่งงัน “…”
ทั้งที่กลัวแม่สามีของข้าได้ยิน แต่ก็ยังจะพูดเช่นนี้อยู่อีกหรือ?
“ใช่ไหมเล่า” อีกคนเปิดปากขึ้นมา มองแม่หลี่แล้วยิ้ม “ถ้าไม่ใช่เพราะลูกสาวเจ้าแต่งเข้าสกุลจู สกุลจูจะมีโชคลาภอย่างตอนนี้หรือ? หลี่ต้าเหนียง เป็นเพราะเจ้ามีวาสนา จึงเลี้ยงดูลูกสาวมาได้ยอดเยี่ยมถึงเพียงนี้”
“ที่ไหนกัน ๆ ล้วนเป็นแม่สามีที่สอนมาอย่างดี” ปากพูดอย่างถ่อมตัว แต่รอยยิ้มบนใบหน้าของแม่หลี่กลับยิ้มอย่างปลื้มปีติเป็นอย่างยิ่ง
หลี่ซื่อ “…”
ท่านแม่ ท่านรู้หรือไม่ว่าพูดแบบนี้มันดูไม่สมจริงอยู่บ้าง ถ้าท่านไม่ยิ้มอย่างปลื้มปีติถึงเพียงนั้น ข้าอาจจะเชื่อท่านไปแล้ว!
นางไม่ได้อยู่ที่นั่นนานมากนัก เพียงนั่งล
