ไร?” ขณะนั้นอาจารย์เสินยังคิดตามไม่ทัน จึงเอ่ยถามอย่างกังขา
อวี้เสวียหลินมองมาทางเขาแล้วกล่าวว่า “เจ้าเคยเข้าร่วมการสอบถงซื่อมาก่อน การสอบถงซื่อมีเนื้อหาอะไรบ้าง เจ้าเองก็กระจ่างใจดี แม้ว่าลูกศิษย์ผู้นี้อาศัยการท่องจำอย่างเดียว ไม่อาจไปได้ไกลมากนัก แต่ถ้าต้องการเป็นเพียงถงเซิงหรือซิ่วไฉย่อมสามารถทำได้ ไม่มีปัญหา เจ้าลืมไปแล้วหรือ ปีนั้นที่พวกเราสอบถงเซิงก็เน้น ‘ท่องจำ’ เสียเป็นส่วนใหญ่?”
“ถงเซิงยังพอว่า แต่ซิ่วไฉนี่ เจ้าหมายความว่าจะให้เขา ‘ท่องจำ’ เอางั้นหรือ?” อาจารย์เสินถามย้ำ
เนื้อหาการสอบถงเซิงมีอะไรบ้าง เขาจะไม่รู้ได้อย่างไร?
ลูกชายของเขา รวมถึงลูกศิษย์หลายคนที่กำลังเตรียมสอบถงเซิงในปีหน้าก็มีเขาเป็นผู้ชี้แนะมาตลอด การสอบถงเซิงมีขอบเขตเนื้อหาอย่างไรบ้าง เขารู้กระจ่างแจ้งทีเดียว
เขาเองก็เป็นเพราะต้องการให้จูชีเข้าร่วมการสอบถงซื่อ จึงย้ายจูชีไปอยู่กลุ่มเตรียมสอบ
แต่เมื่อสหายสนิทเอ่ยถึง ‘ซิ่วไฉ’ เขากลับไม่มีความมั่นใจเสียแล้ว
อวี้เสวียหลินลูบเคราของตนเองพลางเอ่ยว่า “เจ้าคิดว่าลูกศิษย์ผู้นี้คงจะหยุดอยู่ที่การสอบถงซื่อ คิดว่าเขาวิเคราะห์ไม่เป็น ทำโจทย์วิพากษ์นโยบายการปกครองไม่ได้ แต่ถ้าเขาได้เตรียมตัวล่วงหน้าเล่า? เจ้าลองคิดดู ตอนนั้นที่พวกเราเข้าร่วมการสอบเคอจวี่มีสนามใดบ้างที่ไม่ได้เตรียมตัวแต่เนิ่น ๆ? พวกเราก็ต้องคาดเดาหัวข้อออกสอบและเก็งข้อสอบเหมือนกัน”
“แต่การเก็งข้อสอบไม่ใช่
