ดินเป็นตำแหน่งที่น่ากระอักกระอ่วนที่สุด ตามหลักแล้ว แม้ขุนนางที่อยู่ฝ่ายนี้จะเป็นขุนนางขั้นเจ็ด แต่ได้ชื่อว่าเป็นตัวแทนโอรสสวรรค์มาตรวจราชการแผ่นดิน มีหน้าที่ตรวจสอบขุนนางระดับสูงประจำอำเภอ เมือง นคร และมณฑลต่าง ๆ
เรื่องใหญ่ของแผ่นดินมีฮ่องเต้เป็นผู้วินิจฉัยชี้ขาด ส่วนเรื่องเล็กผู้ตรวจการสามารถพิจารณาตัดสินด้วยตนเอง กุมอำนาจใหญ่ในมือ
เนื่องจากฮ่องเต้องค์ปัจจุบันยังทรงพระเยาว์ อำนาจปกครองอยู่ในมือผู้อื่น ฝ่ายตรวจราชการแผ่นดินถูก ‘ชักเชิด’ ตกอยู่ในการควบคุมของหกกรมภายใต้สำนักบริหารมาแต่แรก หาได้มีอำนาจแท้จริงแต่อย่างใด
เย่อวี๋หรานหาได้ทราบเรื่องเหล่านี้กระจ่างมากนัก แต่จะมากน้อยก็ยังทราบว่าผู้ตรวจราชการแผ่นดินในราชสำนักปัจจุบันเป็นตำแหน่งที่ค่อนข้างน่ากระอักอ่วนมาโดยตลอด
สีหน้าอาจารย์เสินเผยแววลำบากใจ เขากล่าวว่า “เขาถูกกดดันให้มาน่ะสิ”
เย่อวี๋หราน “…”
เกรงว่าคงไม่ใช่แค่การกดดันแล้ว แต่ถูก ‘เนรเทศ’ มากกว่ากระมัง?
แต่เรื่องนี้ทำให้เย่อวี๋หรานแน่ใจมากขึ้นว่านางรู้จักยุคสมัยนี้น้อยเกินไปแล้ว ไม่เอื้อต่อการตัดสินใจของนาง
โชคดีที่ไม่จำเป็นต้องให้เย่อวี๋หรานถามต่อไป อาจารย์เสินก็เอ่ยอย่างคลุมเครือว่าสหายของเขาถวายฎีการ้องเรียนว่าหลานชายแท้ ๆ ของไทเฮาไปแย่งชิงสตรีชาวบ้าน แต่ขณะนั้นกำลังหารือเรื่องวันคล้ายวันพระราชสมภพพระชนมายุครบหกสิบชันษาของไทเฮาพอดี ทำให้ไทเฮาทรงกริ้ว จึงถูกผู้รู้สถานการณ
