ูเสียหน่อย”
“ที่เหลือก็ไม่มีอะไรแล้ว เจ้าหน้าที่และผู้อาวุโสเชิญจัดการกันเองเถิด”
จบคำพูดรวบรัดนั้น เย่อวี๋หรานก็ส่งต่อเรื่องทั้งหมดกลับไปให้เจ้าหน้าที่และผู้อาวุโสอย่างคาดไม่ถึง
หลินซื่อเองก็ยังตกตะลึง
ครั้งนี้ท่านแม่จัดการเบาเกินไปหรือไม่?
ไม่ทันที่นางจะได้พูด จูอู่ก็บิดแขนอีกข้างของนางเล็กน้อยให้นางหุบปาก
หลินซื่อไม่พอใจ จ้องมองไปยังเขาทันที
จูอู่ทำท่าทางเหมือนจะตบอีกฝ่าย
หลินซื่อจึงหดคอไม่กล้าส่งเสียง
เมื่อครู่นี้ต่อให้นาง ‘ถกเถียง’ กับแม่สามีไปก็เปล่าประโยชน์ ยามนี้จูอู่จะกล้าตีนางต่อหน้าแม่สามี แน่นอนว่านางยิ่งไม่กล้าพูด
“นี่…นี่จะไม่เป็นไรรึ?” เจ้าหน้าที่รีบพูด “จูต้าเหนียง สกุลพวกเขากับสกุลของพวกเจ้ามีความสัมพันธ์ต่อกัน…”
ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบ เย่อวี๋หรานก็ขัดขึ้นมาเสียก่อนว่า “เจ้าหน้าที่หลิว สองเรื่องนี้แตกต่างกัน ไม่ใช่ว่าเพราะสกุลของพวกเขากับสกุลของพวกข้ามีความสัมพันธ์ต่อกัน ผู้หญิงสกุลเขาแต่งเข้ามาเป็นคนสกุลข้าแล้วจะให้ปล่อยสกุลของพวกเขาไปหรือ? ยามที่พวกเขาลักพาตัวลูกชายข้าไปล้วนไม่เห็นแก่ความสัมพันธ์ที่มีต่อกัน แล้วจะให้ข้าเห็นแก่ความสัมพันธ์ของสกุลแล้วปล่อยพวกเขาไปเช่นนั้นหรือ?”
“ไม่ใช่…”
ข้าไม่ได้หมายความเช่นนั้น!
เจ้าหน้าที่ร้อนใจขึ้นมา “จูต้าเหนียง สกุลของพวกเขาต้องการจะให้หลินต้าเม่ยลดฐานะจากเมียเอกไปเป็นเมียรอง แล้วให้หม่าซานเหนียงแต่งเข้า ไม่ว่าหมู่บ้านไหนนี่ก
