ข้า”
เจ้าหน้าที่กับผู้อาวุโสกลืนน้ำลาย ไม่พูดซ้ำสองก็ลุกขึ้นเดินตรงออกไปนอกเรือน ตะโกนว่า “เจ้าใหญ่ เจ้าไปตายที่ไหนแล้ว? ยังไม่รีบยกพวกไปทวงคนที่เรือนหลิวต้าซุ่นอีก”
“บอกหลิวต้าซุ่นว่าพวกข้าเป็นคนพูด ถ้ากล้าไม่ส่งคนออกมา ข้าจะไล่พวกเขาออกจากหมู่บ้านสกุลหลิว”
“บอกให้หลิวต้าซุ่นพาแม่ของเขาไสหัวมาที่นี่ด้วย หญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์ถือมีดมาหาข้าถึงเรือนแล้ว ปัญหาที่พวกเขาเป็นคนก่อก็ให้พวกเขามาสะสางกันเอง”
“มารดามันเถอะ ใครมันจะไปตามเช็ดก้นให้พวกเขา?”
……
ภรรยาของเจ้าหน้าที่เห็นสามีของตนเองออกมาแล้วก็ค่อยวางใจได้เสียที เร่งก้าวเข้าไปตรวจดูว่าเขาได้รับบาดเจ็บตรงไหนหรือไม่
เจ้าหน้าที่ไม่มีเวลามาสนใจนาง ไม่เพียงขานเรียกลูกชายของตนเองเท่านั้น แต่ยังเอ่ยชื่อผู้ชายร่างบึกบึนในหมู่บ้านอีกหลายคน บอกให้พวกเขาหยิบอาวุธติดไม้ติดมือไปทวงคนที่เรือนหลิวต้าซุ่น
ผู้อาวุโสยังเอ่ยขึ้นจากข้าง ๆ ว่า “ผู้ใดกล้าไม่จัดการเรื่องนี้ให้ข้าอย่างงาม ข้าจะเอาชีวิตมันผู้นั้น”
เมื่อยื่นคำขาดเช่นนี้ ชายร่างบึกบึนที่ถูกเอ่ยชื่อหลายคนก็ก้าวออกมาอย่างไม่เต็มใจ ตามหลิววั่งไฉลูกชายคนโตของเจ้าหน้าที่มุ่งหน้าไปยังเรือนหลิวต้าซุ่น
ทางด้านหลิวต้าซุ่น เขาได้รับข่าวตั้งแต่ตอนที่เย่อวี๋หรานเข้ามาในหมู่บ้านแล้ว
เขารีบไปรายงานมารดาทันที คนหนุ่มคนเฒ่าทั้งครอบครัวล้วนเตรียมตัวพร้อมแล้ว รอให้หญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์มาเยือน ดูว่านางจะมาทวงลูกชายหรืออ
