ข้าวระดับบน ระดับกลาง ระดับล่าง แต่ละชนิดสามารถนวดข้าวเปลือกออกมาได้มัดละกี่โต่ว?”
ต้าเป่ากับเอ้อร์เป่าที่ฟังเข้าใจแล้วก็รีบเขียนสมการออกมาและเริ่มคำนวณทันที
“อาเล็ก ท่านไม่ต้องคำนวณ ให้พวกข้าคำนวณนะขอรับ”
“ใช่ ๆๆ ถ้าท่านคำนวณก็ไม่มีงานของพวกข้าแล้วน่ะสิ”
“โจทย์นี่เอาไว้ทดสอบพวกข้านะ”
……
“อาจารย์ คำนวณออกมาได้แล้วขอรับ ต้นข้าวระดับบนหนึ่งมัดนวดออกมาได้เก้าเศษหนึ่งส่วนสี่โต่ว ต้นข้าวระดับกลางนวดออกมาได้สี่เศษหนึ่งส่วนสี่โต่ว ต้นข้าวระดับล่างนวดออกมาได้สองเศษสามส่วนสี่โต่ว” หลังตรวจสอบคำตอบกับจูชีอีกครั้ง ต้าเป่าก็ตอบเสียงดังฟังชัด
เห็นพวกเขาถกอภิปรายกันแล้วแก้โจทย์ออกมาข้อแล้วข้อเล่า อาจารย์เสินก็รู้สึกตะลึงพรึงเพริด
เพราะคำถามบางข้อ เขาเองยังต้องใช้เวลาไม่น้อยถึงจะคำนวณคำตอบออกมาได้ แต่ทั้งสามคนตรงหน้ากลับแก้โจทย์ได้ในเวลาเพียงครู่เดียว?!
เขายังเกรงว่าอีกฝ่ายจะคำนวณผิด จึงบอกให้ลูกสาวไปหยิบเศษกระดาษมาจากในห้องหนังสือแล้วเทียบคำตอบ แต่อะไรที่ถูกต้องอยู่แล้วก็ยังคงถูกต้องอยู่วันยันค่ำ ไม่อาจผิดไปได้
“พวกเจ้าคำนวณออกมาได้อย่างไร?”
ต้าเป่าและเอ้อร์เป่ากะพริบตาอย่างไร้เดียงสา “คำนวณออกมาเช่นนี้ขอรับ สมมติให้ข้าวเปลือกที่ได้จากการนวดมัดต้นข้าวระดับบนเป็น X ข้าวเปลือกที่ได้จากการนวดมัดต้นข้าวระดับกลางเป็น Y และข้าวเปลือกที่ได้จากการนวดมัดต้นข้าวระดับล่างเป็น Z แบบนี้ก็จะได้สามสมการ”
“ได้แ
