้นแตกต่างกัน แม้ว่าตำบลอันจิ่วจะเป็นเพียงเมืองเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง แต่ภายนอกของสำนักศึกษาสกุลไป๋และสำนักศึกษาหลานฮวา “แตกต่างกันอย่างชัดเจน” การศึกษาของนักเรียนที่เรียนหนังสืออยู่ข้างในจึงมีความแตกต่างกัน
ยามนี้จูซานจึงจำเป็นต้องให้ความใส่ใจกับหลายสิ่ง
เนื่องจากความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมรู้เรื่องเกี่ยวกับคุณชายจากตระกูลใหญ่ที่กำลังเรียนหนังสือ จึงสามารถพูดออกมาได้อย่างละเอียดและชัดเจน
นอกจากลักษณะนิสัยที่ชอบ “ซุบซิบนินทา” ของเจ้าของร่างเก่าที่เคยรับใช้คุณชายสกุลใหญ่มาก่อน กอปรกับกลุ่มคนในแวดวงของเขา พอจัดระเบียบข้อมูลได้ก็พูดออกมาเพื่อให้จูซานใช้ในการพิจารณา
“เจ้าสาม ทั้งหมดนี้คือเรื่องที่เกิดขึ้นกับแม่เมื่อตอนนั้น คนที่ศึกษาเล่าเรียนมักจะเก็บบันทึกเก่า ๆ เอาไว้ ดังนั้นคาดว่าผ่านไปหลายปีเช่นนี้คงมีบางส่วนที่เปลี่ยนแปลงไป แต่ก็ยังสามารถเลียนแบบตามแบบแผนออกมาได้ส่วนหนึ่ง เจ้าน่ะทุกครั้งที่เข้าเมืองก็ไปสืบหาข่าวคราวอยู่ไม่น้อย ดังนั้นเจ้าที่มีสติปัญญาเฉียบแหลมเป็นอย่างมากก็ควรใส่ใจในเรื่องที่ควรใส่ใจ” เย่อวี๋หรานเน้นย้ำ “เรื่องที่สามารถใช้เงินแก้ปัญหาได้ก็ให้ทำเช่นนั้นเสีย พวกเรายอมใช้เงินแก้ปัญหาเพื่อให้ไม่ต้องมีเรื่องขุ่นเคืองกับพวกคุณชายเหล่านั้น เข้าใจหรือไม่?”
จูซานพยักหน้า “ข้าเข้าใจขอรับท่านแม่”
ทุกวันนี้เขามักสืบเสาะหาข่าวสารมาอยู่ไม่น้อย สืบเสาะในหลาย ๆ ด้านอย่างต่อเนื่องและวิเค
