งชน
พวกนางนึกว่าพี่สาวก็อยู่ด้วย วิ่งเข้าไปทักทายอย่างดีอกดีใจ แต่กลับพบว่าข้างกายหลิวต้าซุ่นคือสตรีแปลกหน้าผู้หนึ่ง
ถ้าเรื่องราวมีเท่านี้ก็ไม่เป็นไรหรอก แต่ทั้งคู่กลับดูสนิทสนมกันยิ่งนัก
“เหลียนฮวาโมโหแทนพี่สาวจนพุ่งเข้าไปตบผู้หญิงคนนั้น จึงทะเลาะกับหลิวต้าซุ่น…”
ครั้นได้ยินว่าเป็นเรื่องของหลินต้าเม่ย เย่อวี๋หรานก็ปวดศีรษะตุบ ๆ
ครึ่งเดือนก่อน หลินหมู่เสียชีวิตโดยไม่คาดคิด หลินต้าเม่ยไม่ได้มาร่วมงานวันฝังศพหลินหมู่ กลับมาก็อาละวาดไปยกหนึ่ง
ก่อนหน้านี้นางไม่เคยพบหลินต้าเม่ย แต่แค่เรื่องคราวนั้นนางก็ไม่ค่อยชอบสตรีผู้นี้แล้ว ถ้านางเก่งกาจจริงก็คงจะอยู่ต่อรบเร้าถามจนถึงที่สุด แต่กลายเป็นว่าหลินต้าเม่ยโวยวายไปรอบเดียว หลังจากนั้นก็หนีหายไปแล้ว
เรื่องราวหลังจากนั้นก็ไม่กระจ่างแล้ว นี่มันเรื่องอะไรกัน?
เย่อวี๋หรานตามหลี่ซื่อไปถึงสถานที่เกิดเหตุ
หลินซื่อตบตีกับสตรีผู้หนึ่งอุตลุต อีกฝ่ายอายุมากกว่านาง ดุร้ายยิ่งนัก หลินซื่อไม่ใช่คู่ต่อสู้ของนาง
หลินซานเม่ยกับหลินซื่อเม่ยเห็นว่าพี่รองเสียเปรียบก็อยากเข้าไปช่วย แต่แม่นางน้อยที่ยังไม่ออกเรือนสองคน ทั้งยังเป็นเด็กสาวอายุราวสิบขวบยังจะช่วยอะไรได้ ก็แค่ทำให้วุ่นวายกว่าเดิม
“เจ้ากล้าตีข้า?! ข้าจะเอาเลือดหัวเจ้า!”
“หญิงสารเลว กล้ามาล่อลวงพี่เขยข้า ข้าจะฆ่าเจ้า”
……
อีกฝั่ง จูอู่กับพวกพี่ชายช่วยกันจับหลิวต้าซุ่นเอาไว้ ทำให้เขาไม่อาจตอบโต้
“ปล่อยโว้ย!
