่สามีของเจ้าไม่ใช่คนที่รับมือได้ง่าย สะใภ้สามยังถูกปลดเพราะไปทำให้นางไม่พอใจได้เลย ถ้าเจ้าไม่คลอดลูกสักคน นางจะไม่ปลดเจ้าหรือ?” ประเด็นคือถ้าผู้อื่นหย่าบุตรสาวของนางจริง ๆ ขึ้นมา นางกับสามีก็ไม่มีปัญญาจะมาเจรจาด้วยด้วยซ้ำ
ถึงตอนนี้ แม่หลิวนึกเสียใจยิ่งนักที่ให้บุตรสาวแต่งเข้าครอบครัวสกุลจู
ถ้าแต่งเข้าครอบครัวอื่น มีบ้านไหนบ้างที่นางไม่อาจบุกไปคุยด้วยได้ แต่หญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์ผู้นี้…
เฮอะ เฮอะ! อีกฝ่ายไม่คว้ามีดบุกมาหาเรื่องถึงเรือนตนเอง นางก็ขอบคุณฟ้าดินมากแล้ว
หลิวซื่อเดิมก็ร้อนใจด้วยเรื่องนี้อยู่แล้ว ทุกครั้งที่เจอหน้ามารดา มารดาของนางก็มักจะเร่งรัด นางจึงยิ่งร้อนใจกว่าเดิม “ใช่ว่าข้าเองไม่อยากมีลูกเสียหน่อย แต่ข้าไม่ตั้งครรภ์เสียที ข้ายังจะทำอะไรได้อีกเจ้าคะ?”
“เจ้าไม่ตั้งครรภ์ ข้าถึงได้ให้เจ้ากินยาอย่างไรเล่า? แล้วเจ้ากินหรือยัง?”
“ข้าก็บอกแล้วนี่นา ข้าไม่มีโอกาสต้มยา สถานการณ์ที่นี่กับที่บ้านไม่เหมือนกัน ข้าพูดไปท่านก็ไม่เข้าใจ”
หลิวซื่อเกือบจะทะเลาะกับมารดาเสียแล้ว สุดท้ายมารดาจึงบอกให้นางหาเวลากลับไปกินที่บ้านเดิม มารดาจะต้มให้นางกินเอง
เทียบกับหลิ่วซื่อและหลิวซื่อ ทางฝ่ายหลินซื่อไม่ได้มีเรื่องมากขนาดนั้น นางเพิ่งกลับบ้านเดิมไปช่วงก่อนและหลังฤดูกาลเก็บเกี่ยว ตอนนั้นก็เพิ่งจะเสียลูกไป มารดาจึงบอกให้นางไม่ต้องร้อนใจ ดูแลสุขภาพให้ดี ค่อยเป็นค่อยไปเดี๋ยวก็มีลูกเอง
ส่วนเงินที่หลินซ
