คนอื่นจะถามอย่างไร จูปาเม่ยล้วนตอบคำถามได้โดยไม่ติดขัด พูดจาฉะฉาน เหตุผลชัดเจน
ความคิดรวบยอดของเย่อวี๋หรานเรียบง่ายมาก ท่านแม่ข้าบอกมา แม่สามีข้าบอกมา เมียข้าบอกมา ขอเพียงพบปัญหาที่แก้ไขไม่ได้ก็ให้โยนมาที่นาง
ถึงอย่างไรนางก็มีชื่อเสียงไม่ดีอยู่แล้ว จะเกิดอะไรขึ้นกับนางก็ไม่นับว่าแปลก
เดิมทีหลี่ซื่ออยู่ไฟครบกำหนดแล้วก็ถึงคราวจัดงานเลี้ยงครบเดือน แต่จางเยียนยังอยู่ในช่วงอยู่ไฟอาจมีคนมาเจอได้ เย่อวี๋หรานจึงตัดสินใจให้หลี่ซื่ออยู่ไฟสองเดือนโดยอ้างว่าเพราะคลอดลูกแฝด งานเลี้ยงครบเดือนก็รอให้หลี่ซื่อออกเดือนก่อนแล้วค่อยจัด
เวลาสองเดือนเพียงพอให้จางเยียนลงจากเตียงได้แล้ว ถึงวันงานก็ให้นางออกไป ‘หลบ’ ข้างนอกก่อนชั่วคราว
สำหรับพ่อหลี่กับแม่หลี่ (บิดามารดาของหลี่ซื่อ) เรื่องนี้กล่าวได้ว่าเป็น ‘เรื่องยินดีโดยไม่คาดหมาย’
พวกเขากังวลมาตลอดว่าหลี่ซื่อจะลำบาก คิดไม่ถึงว่าลูกสาวของตนเองจะมีวาสนาเพียงนี้ แต่งงานไปได้สามปีก็ได้อุ้มลูกสองคนในคราวเดียว กระทั่งแม่สามีที่โปรดปรานลูกสาวมากกว่าลูกชายยังต้องดูแลนางเป็นพิเศษ
เวลาเตรียมของรับขวัญหลานชายก็ไม่ตระหนี่แม้แต่น้อย มีมากเท่าไหร่ก็ใส่ไปเท่านั้น
เมื่อมาถึงเรือนสกุลจู พ่อหลี่รับหน้าที่สนทนาพาทีกับจูเหล่าโถว ส่วนแม่หลี่เข้าไปในห้องของลูกสาวเพื่อดูหน้าหลานชายหัวแก้วหัวแหวน
ครอบครัวสกุลจูขึ้นชื่อว่ามีสมาชิกมาก ห้องห้องเดียวถูกแบ่งเป็นสองห้องเพื่อให้เพียงพ
