ขนาดนั้น ทั้งยังไม่ใช่แค่ตะกร้าเดียวอีก เจ้าไม่รู้หรือว่าย้อมผ้านั้นนอกจากเปลืองแรงแล้วยังต้องเตรียมวัสดุสำหรับย้อมสีผ้าด้วย? เจ้าคิดว่าของพวกนี้หล่นลงมาจากฟ้างั้นรึ?”
“ต้องใช้สักเท่าไหร่เชียว? ก็แค่ใช้ของที่เหลือจากที่พวกเจ้าใช้ย้อมผ้า ย้อมให้แค่นี้ก็ไม่ได้? มันก็มีค่าเท่ากันไม่ใช่หรือไร” หญิงปากสว่างย่อมไม่พอใจอยู่แล้ว นางรวบรวมผ้าพวกนี้มาอย่างยากลำบากเชียวนะ
นางรับเงินคนอื่นมาไม่เท่าไหร่เอง ถ้ายังต้องจ่ายให้สกุลจูอีก แบบนี้นางก็เสียแรงเปล่าน่ะสิ?
“จะค่าเท่ากันได้อย่างไร? มีใครบ้างไหว้วานให้บ้านข้าย้อมสีผ้าแล้วไม่ให้เงินหรือสิ่งของเล็กน้อยเป็นการตอบแทน? ผู้อื่นเขายังฝากย้อมผ้าแค่สำหรับสองสามคน แต่ของเจ้าสักสิบกว่าคนได้กระมัง ถ้าย้อมสีผ้าง่ายดายขนาดนั้น ทำไมเจ้าไม่ย้อมสีผ้าเองเสียเลยล่ะ?” เย่อวี๋หรานนับว่าหยั่งเชิงถามจนรู้เรื่องแล้ว
เจ้าของร่างเดิมจะไม่รู้เชียวหรือว่าฐานะครอบครัวของหญิงปากสว่างเป็นอย่างไร?
ทุกคนล้วนอาศัยอยู่ในหมู่บ้านเดียวกัน แต่เมื่อนางย้อนเวลามาอยู่ในครอบครัวสกุลจูแล้ว สกุลจูจึงเริ่มมีรายรับเข้ามา ด้วยฐานะครอบครัวของหญิงปากสว่างจะย้อมสีผ้าได้สักเท่าไหร่กัน? คนในครอบครัวของจูหย่งหนิงไม่ได้มีเงินมากถึงเพียงนั้น
ยิ่งไปกว่านั้น หญิงปากสว่างยังมีนิสัยชอบเอาเปรียบคนอื่น เย่อวี๋หรานไม่คิดว่านางจะอาสาช่วยย้อมสีผ้าให้ผู้อื่นเพราะมีน้ำใจเร่าร้อนหรอกนะ
“ถ้าข้าย้อมผ้าเป็น ท
