“ว่าไงนะ…”
ผมแทบไม่เชื่อสายตาตัวเองขณะจ้องมองรางวัลตรงหน้า
เศษผลึกสิบชิ้น…? แถมยังเลือกคุณสมบัติได้เองด้วยงั้นเหรอ?
หัวใจเต้นเร็วขึ้นทันทีที่นึกถึงไนท์วอล์กเกอร์ ถ้าผมเลือกเศษผลึกแห่งมโนภาพมาเก้าชิ้นให้ไนท์วอล์กเกอร์กิน มันจะวิวัฒนาการหรือเปล่า?
ผมพยายามระงับความตื่นเต้นด้วยความยากลำบาก จนเกือบจะพลั้งเผลอตามสัญชาตญาณไปกดเลือกเศษผลึกแห่งมโนภาพแล้ว
อย่างไรก็ตาม ผมรีบสงบสติอารมณ์และสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ
ไม่จำเป็นต้องรีบร้อน
ผมตรวจสอบอีกรางวัลหนึ่ง
เครื่องยกระดับความบริสุทธิ์…
“ฮืมม”
ดวงตาหรี่มอง
ผมยังไม่แน่ใจว่าความบริสุทธิ์นี่คืออะไรกันแน่ แต่คำมันดูเหมือนจะเป็นเรื่องดีนะ
‘ฉันควรไปถามไคล์ก่อนตัดสินใจขั้นสุดท้าย’
ดัวยเหตุนี้ ผมจึงวางแผนในหัวเสร็จสรรพและออกจากห้องทำงานแบบค่อยเป็นค่อยไป
ทว่าทันทีที่ผมเปิดประตู ลักยิ้มคู่หนึ่งก็ปรากฏแก่สายตา
“สวัสดีครับ”
ผมใจหายจนท้องไส้เซวูบ
หมอนี่มาทำอะไรหน้าห้องทำงานผมเนี่ย?
