ง” เฮอะ! ใครให้เจ้าชอบแย่งชิงความโปรดปรานกับข้านัก
หลี่ซื่อพลันไม่พอใจ ถลึงตาใส่นาง “ข้าไม่ได้พูดกับเจ้า ข้าพูดกับท่านแม่ต่างหาก”
“ท่านแม่เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว ต้องพักผ่อน เจ้าอยู่เฉย ๆ ที่เรือนก็ไม่รู้จักหาน้ำหาท่ามาให้ท่านแม่ดื่มสักหน่อยหรือ?” หลินซื่อโต้กลับ
“ต้องให้เจ้าบอกด้วย? ข้าเตรียมชาสมุนไพรไว้นานแล้ว” หลี่ซื่อหันไปบอกเย่อวี๋หรานว่านางเตรียมชาสมุนไพรไว้ให้ในห้องโถงในเรือนแล้ว
เย่อวี๋หรานให้ทุกคนดื่มชาสมุนไพรกันก่อน จากนั้นค่อยเรียกคนทั้งหมดมารวมตัวกันแล้วสอนวิธีแกะถั่วเหลืองให้พวกเขา
ที่จริงแล้วก็ง่ายมาก ดูครั้งเดียวสามารถทำได้เลย แต่หลัก ๆ ก็คือบอกพวกเขาว่าจะแยกถั่วเหลืองได้อย่างไร เวลาแกะถั่วจะได้ไม่แกะพืชที่ไม่ใช่ถั่วเหลืองออกมาด้วย
ถ้าแกะพืชที่มีพิษผสมลงไปด้วย ถึงเวลากินขึ้นมาก็อาจทำร้ายคนทั้งครอบครัวได้
“ดังนั้นตอนพวกเจ้าแกะถั่วเหลืองจะต้องระวังให้ดี ถ้ารู้สึกว่าหน้าตาไม่ค่อยเหมือนเท่าไหร่ ยอมทิ้งไปดีกว่า ไม่ต้องปอก ให้วางทิ้งไว้ข้าง ๆ รอข้ากลับมาค่อยว่ากันอีกที”
“หา ท่านแม่จะออกไปข้างนอกอีกแล้วหรือเจ้าคะ?” หลี่ซื่อประหลาดใจ “ท่านเพิ่งจะกลับมาเองนะเจ้าคะ?”
“ข้าจะไปบ้านจางเยียนกับเจ้าสาม”
คำกล่าวประโยคเดียวทำให้หลี่ซื่อปิดปากสนิททันที เอ่อ ข้าลืมเรื่องนี้ไปเลย!
นางนึกว่าท่านแม่ไปตรวจสอบมาแล้วว่าข่าวนั้นไม่จริงเสียอีก ดังนั้นครึ่งค่อนวันแล้วจึงไม่มีความเคลื่อนไหวอะไร ที่
