่กลับบ้านเดิมโดยไม่มีเหตุจำเป็นอีกแล้ว”
กลับไปทำไม?
กลับไปให้แม่เฒ่าหลินใช้งานอย่างนั้นหรือ?
จากข่าวคราวที่ส่งมาจากทางนั้น เวลานี้บิดามารดาของนางกำลัง ‘เป็นวัวเป็นม้า’ รับใช้แม่เฒ่าหลินอยู่เลย
หลินซื่อน้อยใจ บิดามารดาของนางคิดว่าน้องสามกับน้องสี่มาอยู่กับนางก็ไม่ต้องสนใจแล้ว ปล่อยไว้แบบนี้ไม่ต้องเหลียวแลแล้วใช่หรือไม่?
ไม่รู้หรือว่าลูกสะใภ้ที่แต่งเข้าเรือนมาคนหนึ่งพาน้องสาวมาอยู่บ้านสามีด้วยนั้นวางตัวลำบากเพียงใด?
เมื่อคิดถึงว่าช่วงนี้ตนเองต้องทำตัวสงบเสงี่ยมเจียมตัวอย่างไรบ้าง หลินซื่อยิ่งคิดก็ยิ่งน้อยเนื้อต่ำใจ
เมื่อเย่อวี๋หรานพูดเรื่องนี้จบแล้วก็ไม่ได้สนใจอีก แต่กำลังครุ่นคิดว่านางจะตามจูซานไปรับคนทางนั้นอย่างเป็นธรรมชาติได้อย่างไร
ถ้าเรื่องจางเยียนไม่ใช่เรื่องจริงย่อมดีที่สุด แต่ถ้าเป็นจริงขึ้นมา นางควรจัดการอย่างไร?
เย่อวี๋หรานหยั่งจิตใจของจูซานไม่ออก แต่ก็พอจะคาดเดาได้เล็กน้อย ตามนิสัยของเจ้าสาม ไม่ว่าเรื่องนี้จะจัดการโดยไม่กระโตกกระตากอย่างไรก็ไม่อาจกล้ำกลืนโทสะและปล่อยไปทั้งอย่างนี้ได้
บุรุษคนใดบ้างจะอยากได้ภรรยาที่สวมหมวกเขียวให้ตนเองเช่นนี้?
อย่ามาถกเรื่องรักจริงหวังแต่งกับนางเลย เย่อวี๋หรานไม่คิดว่าความสัมพันธ์ระหว่างจูซานกับจางเยียนจะดีสักเท่าใด เพราะถ้าเป็นเช่นนั้นจริง จางเยียนกลับไปนานขนาดนี้ จูซานก็คงจะตามไปรับกลับมานานแล้ว ไม่มีทางรอมาจนถึงวันนี้
แม้ตอนนี้จะอยู่ในช่
