?”
กลุ่มนักท่องเที่ยวที่ถูกปลุกขึ้นมาต่างพูดบ่นอย่างไม่พอใจ
บ้างเป็นคู่รักหนุ่มสาวช่วงวัยยี่สิบ บ้างเป็นครอบครัวสี่คนที่มีผู้สูงอายุและเด็ก และยังมีชายหนุ่มร่างสูงหน้าตาไม่เป็นมิตร รวมถึงเจ้าของโรงแรมที่มีดวงตาพร่ามัวปู่เฉิง
“ทุกคนมาถึงแล้ว” เหมียวจื่ออั๋งพยักหน้าให้เฝ่ยไป๋ลู่
สายตาเฝ่ยไป๋ลู่กวาดตามองพวกเขา เห็นสีหน้าสับสนและท่าทางที่ไม่สบายใจของทุกคนชัดเจน
กานว่างก้าวออกมาแล้วพูดเสียงดังว่า “ทุกท่าน เราเรียกพวกคุณมากลางดึกเพราะเกิดการฆาตกรรมในโรงแรม จุดประสงค์ที่ให้ทุกท่านมารวมตัวกัน หนึ่งคือเพื่อป้องกันฆาตกรก่อเหตุอีกครั้ง สองคือเพื่อค้นหาว่าใครคือฆาตกรตัวจริง”
“เอาละ พวกคุณมีใครรู้จักเธอบ้าง?” เขาเคลื่อนตัวออก เผยให้เห็นศพหญิงสาวชุดแดงที่นอนอยู่ข้างหลังเขา
นักท่องเที่ยวกลุ่มนั้นที่มีสีหน้าพร่ำบ่นมองตรงไป ในดวงตาเผยความกลัวออกมา พวกเขาพากันรีบตะโกนว่าไม่รู้จัก และคู่รักหนุ่มสาวคู่หนึ่งในหมู่พวกเขาก็ถึงกับกรีดร้องออกมา น้ำเสียงสั่นเทา “นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย?”
กานว่างอธิบายคำพูดของเถ้าแก่ผู่
“ศิษย์พี่รอง จะพูดเรื่องไร้สาระแบบนั้นกับพวกเขาทำไม?” เจียงชิงหงุดหงิดอย่างที่สุด เขามองไปที่กลุ่มคนด้วยสายตาเฉียบคม “หนึ่งในคนของพวกคุณจะต้องเป็นคนฆ่าแน่นอน! ใครทำ บอกฉันมาตามความจริงให้ชัดเจน!”
ครั้นเห็นสายตาของทุกคนจับจ้องมาที่ตัวเขา ชายหนุ่มร่างสูงคนนั้นก็พลันมีสีหน้าบึ้งตึง
เขาจ้องเจี
