ยนทิ้งไว้ที่นั่นโดยเฉพาะ มีดเล่มนั้นถูกฟันจนเป็นรอยบิ่น ไม่อาจใช้งานได้อีกแล้ว
สามารถจินตนาการได้ว่าตอนนั้นหญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์ใช้เรี่ยวแรงไปมากแค่ไหน แล้วถ้าฟันไปบนร่างคน…
เพียงครุ่นคิดเช่นนี้ก็มีคนตัวสั่นเทิ้ม ทยอยบอกต่อคนอื่น ๆ ว่าจะหาเรื่องใครก็อย่าได้ไปหาเรื่องหญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์บ้านจูเหล่าโถวเชียว น่ากลัวเกินไปแล้ว
ด้วยเหตุนี้ เมื่อหลิ่วซื่อกับหลิวซื่อขึ้นเขาไปเก็บผักก็จะถูกคนในหมู่บ้านมองด้วยสายตาเห็นอกเห็นใจ เสมือนว่าพวกนางถูกหญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์ทรมานทรกรรมมาเสียอย่างนั้น
พวกนางพูดออกไปได้หรือไม่ว่าทุกวันพวกนางได้กินแป้งกรอบขนมเปี๊ยะ ไม่เหมือนครอบครัวอื่นที่ได้กินแต่โจ๊กโหรงเหรงที่แค่มองลงไปก็เห็นก้นหม้อ?
แม้จะไม่เข้าใจว่าแม่สามีทำเรื่องดีงามแท้ ๆ แต่เหตุใดจึงถูกกล่าวหาเช่นนี้อีก แต่ครั้นนึกถึงว่าในเรือนมีข้าวสารเพิ่มมาครึ่งกระสอบเล็กกับไข่ไก่อีกประมาณสิบฟอง พวกนางจึงเก็บปากเก็บคำไว้
แม่สามีบอกแล้วว่าไม่ต้องสนใจว่าคนข้างนอกพูดอะไรกัน ไม่เจ็บไม่คันเสียหน่อย ของที่กินลงท้องได้จึงสำคัญกว่า
ตอนนี้พวกนางยังไม่ได้กินไข่ไก่ แต่แม่สามีพูดแล้ว รอจนสิ้นสุดช่วงเก็บเกี่ยวหน้าสารท แผนการเรียนหนังสือก็จะเริ่มต้นขึ้นทันที หากใครได้ที่หนึ่ง คนนั้นก็จะได้กินไข่เต็มใบ
หลิ่วซื่อกับหลิวซื่อแอบท่องสิ่งที่ได้เรียนรู้มาจากต้าเป่า เอ้อร์เป่า และจูชีอย่างเงียบ ๆ
สะใภ้สี่คนนั้นหากวัน ๆ ไม่มีอะไรทำก็จะเรียกห