้าโง่!”
“เจ้ารอก่อนเถอะ อย่าให้ข้าตามทันนะจูโก่วหวา บิดาจะตีเจ้าให้ตาย” ต้าเป่าแสดงท่าดุร้าย
จูโก่วหวาไม่หวาดกลัวสักนิด ทั้งยังทำหน้าล้อเลียนอีกรอบ
แต่แล้วก็ต้องรักสนุกทุกข์ถนัด เมื่อเท้าพลันสะดุดก้อนหินล้มลงไปกองกับพื้น
ต้าเป่าจึงปราดเข้าไปตะลุมบอน
แม้ว่าเอ้อร์เป่าจะยังอายุน้อยอยู่ แต่เมื่อเห็นว่าพี่ชายของตัวเองถูกรังแก ก็วิ่งเข้าไปต่อยตีกับจูโก่วหวาเป็นพัลวัน
จูชีไม่เข้าใจอะไรทั้งสิ้น ครั้นเห็นต้าเป่ากับเอ้อร์เป่าวิวาทกับผู้อื่นก็รีบปรี่เข้าไปช่วย
คราวนี้ก็เป็นเรื่องแล้ว ต้าเป่ากับเอ้อร์เป่าเป็นเด็กเล็กทั้งคู่ กับจูโก่วหวาก็ไม่น่าจะห่างกันสักเท่าไหร่ ไม่มีทางก่อให้เกิดปัญหาใหญ่ตามมา แต่จูชีไม่เหมือนกัน ถึงเขาจะโง่แต่ก็เป็นเด็กหนุ่มอายุสิบกว่าปีคนหนึ่งแล้ว
หมัดนั้นต่อยลงไป จูโก่วหวายังจะอยู่ดีได้อีกหรือ?
จูโก่วหวาเจ็บปวดจนร้องโวยวายเสียงดัง “ตีคนตายแล้ว! เจ้าทึ่มสกุลจูตีคนตายแล้ว! ฮือ ๆๆๆ…ข้าจะตายแล้ว! ข้าจะตายแล้ว!”
เด็กคนอื่น ๆ สะดุ้งตกใจไปตาม ๆ กัน โดยเฉพาะตอนที่เห็นใบหน้าโชกเลือดของจูโก่วหวา ก็พลันร้องเสียงหลง “ตีคนตายแล้ว! เจ้าทึ่มสกุลจูตีคนตายแล้ว!”
“แย่แล้ว เจ้าทึ่มสกุลจูตีคนตายแล้ว!”
“จูโก่วหวาถูกตีตายแล้ว”
……
จูถงฮว่า บิดาของจูโก่วหวาบังเอิญผ่านมาทางนี้ เมื่อได้ยินว่าลูกชายตนเองถูกตีตายก็ตกใจจนอกสั่นขวัญแขวน รีบวิ่งเข้ามาดู
กลายเป็นว่าเขาได้เห็นภาพที่ทำให้ตกใจจนตาค้าง จูโ
