ตล็ดที่ติดกับห้องเก็บฟืนอยู่ห้องหนึ่ง ที่นั่นเก็บเครื่องไม้เครื่องมือทำการเกษตรอย่างพวกจอบขวานเอาไว้
ตอนที่สร้างเรือนขึ้นมาในปีนั้น มันก็มีไว้ใช้เก็บเครื่องไม้เครื่องมือจึงไม่ได้สร้างมาดีนัก แค่ก่อขึ้นมาง่าย ๆ สามารถบังลมบังฝนไม่ให้เล็ดลอดเข้ามาถูกสิ่งของที่อยู่ในห้องได้ก็พอแล้ว
“ไม่ได้ เล็กเกินไป ทั้งยังเก็บของเยอะแยะขนาดนั้น ถ้าเกิดพวกเขานอนบนเตียงแล้วดิ้นไปชนสิ่งของหล่นลงมาจะทำอย่างไร?”
คนเป็นมารดาย่อมไม่ปรารถนาให้ลูกตัวเองต้องพบกับอันตรายแม้แต่น้อย
“แล้วจะทำอย่างไรได้? ให้พวกเขาไปเบียดกันกับน้องเจ็ดหรือ?” จูต้ากระทบแขนนางอีกครั้ง บ่นเสียงอุบอิบ “ข้าอยากแล้ว”
หลิ่วซื่อกระเถิบไปข้าง ๆ “ไม่ได้ ต่อไปน้องเจ็ดก็ต้องแต่งเมีย เจ้ายึดเตียงเขาแล้วจะให้เมียเขาไปนอนที่ไหน?”
แท้จริงแล้วนางแค่ไม่อยากให้เขาแตะต้องตนเอง ครอบครัวก็เป็นเสียอย่างนี้ แค่เด็กสองคนก็เลี้ยงมาอย่างลำบากยากเย็น ถ้าเกิดมีอีกคนเพิ่มขึ้นมาล่ะ?
นางไม่อยากมีอีกคนแล้ว ถ้าคลอดออกมาก็ต้องเลี้ยงอีก นางเหนื่อยเกินไป
นอกจากนี้ แม่สามีก็ยังลำเอียงอย่างเห็นได้ชัด ผู้อื่นลำเอียงรักลูกชายกับหลานชาย แม่สามีกลับดีนัก ลำเอียงรักลูกสาวของตัวเอง ใครจะรับประกันได้ว่าท้องหน้าจะเป็นเด็กผู้หญิง?
ยิ่งไปกว่านั้น ต่อให้เป็นเด็กผู้หญิง ก็ไม่อาจรับประกันได้ว่าแม่สามีจะเอ็นดูลูกสาวที่นางคลอดออกมา น้องสะใภ้สี่ตั้งครรภ์แล้ว พร่ำบอกว่าจะคลอดหลานสาวให้
