หลังจากที่ผมปิดประตูก็มีแต่ความเงียบสงัด
ทว่าน่าเสียดายที่ความเงียบนั้นคงอยู่ได้ไม่นานนัก
คลิ้ก คลิ้ก คลิ้ก
ลูกบิดประตูเริ่มหมุนและส่งเสียงคลุกคลิก มันบิดซ้ายทีขวาทีเพราะหญิงชรากำลังพยายามจะฝ่าเข้ามาข้างใน และเมื่อนึกถึงความทรงพลังของเธอ ผมก็รู้ว่าประตูจะพังลงในไม่ช้าแน่นอน
…หรืออย่างน้อย นั่นคือสิ่งที่ผมคิดตอนแรก
“…..”
หลังจากพยายามอยู่สองสามครั้ง เสียงลูกบิดก็เงียบหาย
และแล้ว—
ตึ่บ! ตึ่บ!
ผมได้ยินเสียงฝีเท้าอู้อี้ของเธอที่เริ่ม… จากไป?
‘เธอถอยงั้นเหรอ?’
ในตอนแรก ผมทำตัวไม่ถูก แต่พอนึกถึงสิ่งที่เคยเกิดขึ้นก่อนหน้านี้ ผมก็เข้าใจว่ามันน่าจะเป็นกับดัก และแน่นอนว่าผมจะไม่ยอมตกหลุมพรางซ้ำสอง ความสนใจหันไปทางหน้าต่างบานไกล ๆ แล้วมุ่งตรงไปหามันโดยไม่ลังเล
‘นี่ก็ยัง… รกชะมัด แม้แต่ห้องเธอเองก็แย่ไม่แพ้กันเลย’
ขยะเกลื่อนกลาดบนพื้นตามฉบับเดิม แต่คราวนี้มันหนักกว่าห้องนั่งเล่นข้างล่าง จนผมต้องก้าวยาว ๆ เพื่อจะได้เดินข้ามกองขยะไปได้
ณ ตอนนี้ ผมปรับตัวกับกลิ่นเหม็นเน่าได้แล้ว มันเลยไม่สามารถระแคะระคายผมได้อีกต่อไป
เมื่อมาถึงหน้าต่าง ผมเคาะกระจกหนึ่งครั้ง ก่อนที่ของเหลวสีดำเหนียวหนืดจะเข้าปกคลุมมือ แปรเปลี่ยนให้กลายเป็นค้อน
เท้าก้าวถอยหลัง เตรียมจะทุบกระจกให้แตก แต่แล้ว…
ผมช