ป็นผู้หญิงคนเดียวกับในรูปถ่ายใบแรก ความแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือเธอแก่กว่ารูปก่อนหน้านี้ ใบหน้ามีริ้วรอยเล็กน้อยใต้เปลือกตาและจมูก แต่รูปลักษณ์ของเธอไม่ใช่ปัญหา สิ่งที่ทำให้ผมสติหลุดจริง ๆ คือฝ่ายชายต่างหาก
เขา…
ถึงแม้จะสวมสูทและหมวกทรงสูงแบบเดียวกัน ทว่าเขากลับเป็นคนละคนกัน
ใช่แล้วล่ะ พอมองดูรูปถ่ายทั้งสองใบแล้ว ผมสามารถระบุได้อย่างมั่นใจเลยว่าพวกเขาเป็นคนละคนกันโดยสิ้นเชิง เพราะรูปลักษณ์ของชายคนนี้ดูมีอายุมากกว่าชายในรูปถ่ายใบก่อน อีกทั้งสีนัยน์ตา ความยาวของเส้นผม และโครงสร้างใบหน้า
องค์ประกอบเหล่านั้นล้วนแตกต่างกันอย่างชัดเจน
ในตอนนั้นเอง ผมก็นึกถึงคำพูดของหญิงชราไปด้วย
‘นั่นเป็นรูปที่ฉันถ่ายกับสามีคนแรกเมื่อนานมาแล้ว ตอนนั้นเขากำลังจะออกเดินทางไปทำงานระยะยาว’
‘…แต่น่าเสียดายเหลือเกินที่เขาไม่เคยกลับมาจากการเดินทางครั้งนั้นเลย’
ผมสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ พยายามประคองสติให้มั่นคงอย่างสุดความสามารถ และเรียบเรียงข้อมูลเบาะแสทั้งหมดที่ตัวเองรวมรวบมาได้จนถึงตอนนี้
‘ดูจากที่เธอแก่ขึ้นในรูปใบนี้และผู้ชายในรูปก็หน้าตาเปลี่ยนไป แสดงว่าคนนี้คือสามีคนที่สองของเธองั้นเหรอ? ใช่ ต้องเป็นอย่างนั้นแน่… แต่ทำไมเธอถึงจัดฉากถ่ายรูปให้เหมือนเดิมเป๊ะล่ะ? แล้ว…’
ผมมองลงไปยังศพที่อยู