ในบ้านของหญิงชราก็อยากจะด่าตัวเองแล้ว คนดีที่ไหนเขาแอบเข้าบ้านคนแก่กันเนี่ย?
ผมส่ายศีรษะ
‘ถึงจะรู้สึกไม่ดี แต่สุดท้ายฉันก็คงต้องบุกเข้าไปจริง ๆ สินะ’
ผมรู้สึกผิด แต่ความเป็นความตายของตัวเองนั้นสำคัญกว่า
ผมจึงได้แต่ขอโทษหญิงชราในใจ
อย่างไรก็ตาม ผมยังไม่ได้คิดจะลอบเข้าไปในบ้านของเธอ เพราะเธอน่าจะระแวงผมอยู่ การเข้าไปตอนนี้จะยิ่งทำให้ถูกจับได้ง่ายขึ้น ดังนั้นช่วงเวลาที่เหมาะที่สุดคือตอนกลางคืนที่เธอกำลังนอนหลับ
‘ระหว่างนี้ก็ไปหาเบาะแสเพิ่มจากที่อื่นดีกว่า’
ผมรู้สึกว่านี่เป็นทางเลือกที่เหมาะสมที่สุดแล้ว และเพื่อต้องการให้เธอรู้ด้วยว่าผมจากไปแล้ว เธอจะได้ลดความระแวงลง
“เอาเถอะ ฉันคงโดนปั่นหัวเล่นเข้าให้แล้วล่ะมั้ง”
ผมจึงเกาท้ายทอยพร้อมกับพูดเสียงดังให้คนข้างในได้ยิน แล้วหันหลังเตรียมออกจากอาคาร
ขณะที่กำลังเดินลงบันได ผมหันกลับไปมองบ้านนั้นเป็นครั้งสุดท้าย แต่ทันทีที่หันไป สีหน้าของผมก็แข็งทื่อ
“…..!”
ดวงตาข้างหนึ่งมองลอดผ่านม่านหน้าต่าง มันจ้องตรงมายังตัวผม ตาขาวมีสีอมเหลือง ลิ่มเลือดหนาสีคล้ำเจิ่งนองตรงบริเวณขอบรูม่านตา กำลังเต้นตุบ ๆ แผ่วเบาราวกับมีชีวิต
ความเย็นยะเยือกแล่นเป็นระลอกลงไปตามกระดูกสันหลัง
ผมหันหลังกลับและรีบชิ่งออกมาโดยไม่เสียเวลาแม้แต่วินาทีเดียว
