่อดีล่ะทีนี้?’
ผมรู้สึกจนปัญญา ตัวเองเดินเท้ามาถึงที่นี่ด้วยความตั้งใจที่จะหาคำตอบบางอย่าง แต่สุดท้ายกลับคว้าน้ำเหลว
สรุปว่า… พวกเขาหลอกผมงั้นเหรอ?
ใจหนึ่งก็อยากจะคิดแบบนั้น แต่อีกใจหนึ่ง การที่หญิงชราคนนั้นเลือกที่จะปิดประตูใส่แบบรวดเร็ว มันทำให้ผมเชื่อว่าที่อยู่นี้ไม่ใช่ข้อมูลหลอกลวง
เธอกำลังปิดบังอะไรบางอย่าง หรืออย่างน้อยก็น่าจะรู้อะไรสักอย่างแน่นอน
‘เคาะประตูอีกรอบไปก็คงไม่ได้อะไร ดีไม่ดีอาจจะทำให้ยายแกรำคาญกว่าเดิมด้วยซ้ำ’
ถ้าอย่างนั้น…
‘หรือจะให้ดรีมวอล์กเกอร์แอบเข้าไปดี?’
ผมปัดความคิดนั้นทิ้งทันที
อย่างแรกเลย ผมกลัวว่าดรีมวอล์กเกอร์จะพุ่งใส่ตัวเองแล้วเริ่มศึกมวยปล้ำอีกรอบ ถึงแม้โอกาสจะน้อย แต่มันก็มีความเป็นไปได้ และที่สำคัญคือ ถ้าส่งดรีมวอล์กเกอร์เข้าไปในบ้านแล้ว มันจะได้เรื่องแน่เหรอ?
ผมแชร์การมองเห็นกับมันไม่ได้ แถมพูดคุยเป็นเรื่องเป็นราวก็ไม่ได้อีก
แล้ว…?
‘ถ้าส่งมิเรลล์ไปล่ะ?’
ผมส่ายศีรษะ มันดูไม่น่าได้ผล เพราะติดปัญหาแบบเดียวกับดรีมวอล์กเกอร์ อีกทั้งผมยังกลัวว่าเธอจะเล่นพิเรนทร์ใส่หญิงชราจนหัวใจวายอีกด้วย
มิเรลล์เป็นความผิดปกติประเภทที่จะทำอะไรแบบนั้นแน่นอน
งั้นก็…?
‘อย่าบอกนะว่าฉันต้องลุยเองน่ะ?’
ผมโอดโอยภายในใจ แค่คิดว่าต้องบุกเข้าไป
