ม่มีปัญหา
คอนเซปต์หลักของเกมนี้เรียบง่าย
ผมต้องการสร้างอะไรสักอย่างคล้ายประสบการณ์ที่ตัวเองได้พบเจอกับชายบิดเบี้ยว
หรือก็คือ ผมอยากให้ผู้เล่นได้รับรู้ถึงความรู้สึกไร้ทางสู้เหมือนกับที่ผมรู้สึกตอนเผชิญหน้ากับชายบิดเบี้ยว ผมอยากให้พวกเขาได้สัมผัสถึงความสิ้นหวังและความหวาดกลัวแบบเดียวกัน
ผมต้องการให้พวกเขาดิ้นรนกระเสือกกระสนจริง ๆ เพื่อเคลียร์เกมนี้
“…และถ้าจะให้มันเป็นอย่างงั้น ฉันต้องล่อให้พวกเขาทำพลาด เหมือนกับที่ชายบิดเบี้ยวทำ”
ผมยังคงตัวสั่นทุกครั้งที่นึกถึงประสบการณ์ดังกล่าว
การที่ผมสามารถข่มตาหลับลงได้หลังจากเกิดเรื่องก็ถือว่าเป็นปาฏิหาริย์แล้ว แต่ประสบการณ์ล่าสุดทั้งหมดนั้น ทำให้ผมเริ่มรู้สึกตายด้านขึ้นเล็กน้อยกับทุกสิ่งอย่างเช่นกัน
…และผมก็ไม่ใช่คนที่นอนเยอะอยู่แล้วด้วย ช่วงนี้มีวันไหนได้นอนสี่ชั่วโมงก็นับว่าหรูแล้วสำหรับผม
“ส่วนเรื่องเมคคานิก ฉันควรทำแบบโคลนเสียงเหมือนที่ชายบิดเบี้ยวทำดีไหมนะ?”
หัวสมองของผมพลุ่งพล่านไปด้วยความคิดและไอเดียสารพัด
การเลียนแบบเสียงไม่ใช่เรื่องยากจนเกินไป
‘ฉันตั้งค่าให้เกมอัดเสียงคนได้ แล้วก็บังคับให้พวกเขาพูดออกมาได้ด้วย ยิ่งเดี๋ยวนี้เอไอก็พัฒนาไปไกลแล้ว การจะตั้งระบบให้คนเล่นต้องตอบโต้กับเกมตรง ๆ ก็ไม่น่าใช่เรื่องยากเท่าไหร่’
