ได้อีกสักพัก ไม่สิ จริง ๆ แล้ว… ฉันควรจะซื้อยาอันที่ดีกว่านี้ในร้านค้าลำดับชั้นที่สอง มันจะราคาเท่าไหร่กันนะ… ที่ผ่านมาฉันก็ไม่เคยดูร้านค้าลำดับชั้นที่สองแบบจริง ๆ จัง ๆ เลยด้วย เพราะราคามันบ้าบอคอแตกเกินไป’
นับตั้งแต่ที่ได้รับยาจากร้านค้า ผมก็พบว่าโรคที่รุมเร้าตัวเองมานานนั้น ในที่สุดก็เริ่มสงบลง
ผมไม่โดนอาการของโรคเล่นงานเป็นเวลาพักใหญ่แล้ว และมันก็รู้สึกดีที่ได้ใช้ชีวิตโดยไม่ต้องมากังวลว่าโรคหายากนี้จะมาพรากชีวิตตัวเองไปเมื่อไหร่
ไม่สิ ความจริงแล้ว มันรู้สึกดีมากเลยต่างหาก
มันรู้สึกเหมือนกับว่า… เป็นครั้งแรกที่ผมได้ใช้ชีวิตจริง ๆ
‘…แต่มันก็แค่ชั่วคราว อีกไม่นานร่างกายก็คงจะดื้อยาแล้ว ฉันต้องหา SP เพิ่มและก็หายาดี ๆ ที่มีประสิทธิภาพกว่านี้ให้ได้’
หากเป็นสถานการณ์ปกติ ผมคงตั้งคำถามกับสิ่งที่ตัวเองกลืนลงไป เพราะนอกจากจะไม่รู้ว่ายาพวกนี้คืออะไรแล้ว ผมก็ยังไม่รู้ด้วยว่าใครอยู่เบื้องหลังระบบนี้
ผมรู้ว่าระบบเชื่อใจไม่ได้ แต่ถึงอย่างนั้น ผมก็ต้องจำยอมเพราะมันมีหนทางรักษาโรค
ทำได้เพียงก้มหน้าก้มตาหา SP และเพิ่มความแข็งแกร่งของตัวผมเองต่อไป
นี่เป็นสิ่งเดียวที่ผมทำได้เพื่อความอยู่รอดของตัวเอง ผมวางแผนไว้ว่าจะสืบหาข้อมูลเกี่ยวกับระบบและเป้าหมายที่แท้จริงของมันแบบค่อยเป็น