ค่อยไป แต่สำหรับตอนนี้ การเอาชีวิตรอดเป็นสิ่งสำคัญที่สุด
เรื่องอื่นค่อยว่ากันทีหลัง
นอกจากนี้ยังมีเรื่องน่ารำคาญอีกสองอย่างที่ผมต้องจัดการด้วย
พวกลัทธิประหลาด กับ วาทยกร
แค่คิดถึงสองเควสต์นี้ที่ยังค้างคาอยู่ก็ปวดหัวจะตายชัก
ผมคิดไม่ออกเลยว่าควรเริ่มจัดการกับอะไรก่อนดี และทุกวันที่ผ่านพ้นไป ก็ยิ่งทำให้ผมเข้าใกล้เส้นตายของเควสต์เหล่านั้นมากขึ้นทุกที
‘…ฉันต้องรีบคิดอะไรสักอย่างจริง ๆ แล้วล่ะ ก่อนที่มันจะสายเกินไป’
แต่เรื่องพวกนี้เอาไว้คิดทีหลังเถอะ
เมื่อมองดูทิวทัศน์ด้านนอก เปลือกตาของผมก็เริ่มปิดลงทีละน้อย จนกระทั่งโลกรอบตัวกลายเป็นสีดำมืด
ความเหนื่อยล้าเข้าครอบงำในท้ายที่สุด