ด้มีมาบ่อย ผมต้องใช้มันให้คุ้มค่าที่สุดเพื่อพัฒนามีดให้พร้อมรับมือกับสถานการณ์ที่เลวร้ายกว่านี้ และเพื่อทำให้สถานการณ์ตอนนี้ได้เปรียบเท่าที่จะเป็นไปได้ ผมจึงตัดสินใจหยิบคุณฮักส์ออกจากกระเป๋าแล้ววางมันลงบนพื้น สังเกตเห็นได้ชัดเลยว่าพวกมัมมี่เริ่มเคลื่อนไหวช้าลงกว่าเดิม
เจ้าหมีทำให้ทุกอย่างง่ายขึ้นมาก ผมเริ่มแทงมัมมี่เพิ่มขึ้น ร่างของพวกมันร่วงหล่นลงตรงหน้า จังหวะการแทงในแต่ละครั้งลื่นไหลยิ่งขึ้น และยิ่งขึ้นอีก
โลหิตพุ่งกระเซ็นอย่างต่อเนื่องจนเปรอะเปื้อนทั่วทั้งใบหน้าของผม แต่ในจุดนี้ ผมไม่สนอะไรทั้งนั้น นอกจากก้มหน้าก้มตาแทงต่อไป
มีดพัฒนาตัวเองเรื่อย ๆ ตามจำนวนมัมมี่ที่โดนปลิดชีพ และผมก็ปล่อยตัวปล่อยใจไปกับการฆ่าฟัน
ปล่อยมากถึงขนาดที่ว่าพอไคล์กับคนอื่น ๆ กลับมา ผมก็จัดการมัมมี่ไปเกือบทั้งหมดเสียแล้ว ส่วนดรีมวอล์กเกอร์นั้นสลายตัวก่อนที่พวกเขาจะปรากฏมาพอดี
“นาย…”
ไคล์จ้องมองผม ใบหน้าของเขาแข็งค้างด้วยความช็อก คนอื่น ๆ ก็มีอาการไม่ต่างกัน ดวงตาของพวกเขาเบิกกว้าง ริมฝีปากเผยอเล็กน้อย สีหน้าแสดงถึงความตกใจปนสับสน
ผมมองลงต่ำตามสายตาของพวกเขา
มีดในมือของผมชุ่มโชกไปด้วยเลือดสีดำแห้งเขรอะ รอบกายเต็มไปด้วยซากศพในสภาพยับเยินกองเรี่ยราดเต็มพื้น แต่ละร่างล้วนมีร่องรอยจากการถูกแทงตรงบริเวณค
