็มาที่นี่ในฐานะหน่วยสนับสนุน และปกติหน่วยนี้เขาก็ทำกันแบบนี้แหละ เดี๋ยวทางกิลด์จะส่งทีมอื่นมาสมทบเขาในเร็ว ๆ นี้เอง”
“…เข้าใจแล้ว” เรย์มอนด์ตอบกลับ พลางมองคนอื่น ๆ ที่ยืนนิ่งเงียบอยู่อย่างนั้น
สุดท้าย เขาก็ไม่ได้กล่าวอะไรเพิ่มเติม
“อีกอย่างก็ไม่ใช่ว่าฉันจะทิ้งเขาไว้ที่นี่แบบไม่มีการป้องกันอะไรเลยหรอกนะ…”
ไคล์หันศีรษะไป โยนอุปกรณ์ขนาดเล็กชิ้นหนึ่งลง มันฝังตัวในพื้นพร้อมกับส่งเสียงปึกเบา ๆ จากนั้นจึงเริ่มส่งสัญญาณเป็นจังหวะเชื่องช้าชวนขนหัวลุก
“ฉันติดตั้งเครื่องตรวจจับเอาไว้แล้ว ถ้ามีอะไรเข้ามาใกล้ ฉันจะได้รู้ว่ามีบางสิ่งบางอย่างเข้ามาในบ้าน และเราก็จะพอรู้ได้ด้วยว่าต้องกลับมารึเปล่า”
ไคล์ยืดลำตัว เขาไม่ได้ทำแบบนี้เพราะความใจร้าย เขาปฏิบัติต่อเซธเหมือนที่เขาทำเป็นปกติเมื่อมีใครสักคนที่มีระดับประมาณนั้นปรากฏอยู่ในทีม
เขาเลือกที่จะเก็บคนเหล่านั้นไว้ในที่ปลอดภัยขณะออกสำรวจและทำความเข้าใจสถานการณ์
‘ในเมื่อเรย์มอนด์บอกว่าตานั่นตรวจไม่เจออะไร งั้นมันก็น่าจะโอเค’
ไคล์เหยียดแขน ก้าวเดินไปที่ประตูหลักและค่อย ๆ ดึงมันเปิดออก สายลมหนาวพัดวูบพุ่งเข้าปะทะ หอบเอากลิ่นเหม็นเน่าสักอย่างหนึ่งที่ชวนให้ท้องไส้ปั่นป่วนติดมาด้วย
ภายนอกเป็นย่านละแวกบ้านที่เขาจดจำได้แ