ต่เค้าโครง บ้านเรือนตั้งตระหง่านแน่นิ่ง ทอดเงายาวเหยียดออกไป ให้ความรู้สึกเหมือนกับพวกมันมีชีวิต หน้าต่างดำคล้ำ สนามหญ้ารกเรื้อ รั้วหักพัง
ไม่มีรถสักคันแล่นผ่าน
ความมืดมิดปกคลุมทุกสรรพสิ่ง เหลือเพียงแสงจันทร์สลัวที่อาบไล้บนทางเท้าแตกร้าว
โลกภายนอกดูไร้ชีวิต
ขณะที่ไคล์กวาดสายตามองภาพตรงหน้า เขาก็เหลียวหลังกลับไป
“พร้อมกันไหม?”
“พร้อม…”
เมื่อเห็นคนอื่น ๆ พยักหน้า ไคล์จึงขยับนำเข้าสู่ย่านที่พักอาศัย
ในเวลาเดียวกัน เขาก็ปิดประตูตามหลัง
แกร๊ก—
ทีมสำรวจได้ออกปฏิบัติการแล้ว